Skarżący nie wskazał opóźnień i Sąd Najwyższy odrzucił jego skargę na przewlekłość

Pismem z … kwietnia 2026 r. M. K. (dalej jako: „Skarżący”) złożył skargę na

naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w

postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie o sygn. VI Ka 269/25.

Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora

i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2023, poz. 1725;

dalej: „u.s.p.p.”), skarga powinna zawierać: 1) żądanie stwierdzenia przewlekłości

postępowania w sprawie, której skarga dotyczy; 2) przytoczenie okoliczności

uzasadniających żądanie. W myśl art. 9 ust. 1 u.s.p.p., skargę niespełniającą

wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca

bez wzywania do uzupełnienia braków.

I NSP 216/26

2

Niewątpliwie skarga złożona przez M. K. nie spełnia wymogu przytoczenia

okoliczności uzasadniających żądanie. Skarżący nie podał żadnych argumentów

czy okoliczności, które mogłyby wskazywać na przewlekłość postępowania w

sprawie VI Ka 269/25. Skarżący skupia się głównie na wywodach dotyczących, jak

to ujmuje, „neoKRS”, czy nierzetelnym prowadzeniu postępowania

przygotowawczego. W skardze brak podania jakiejkolwiek okoliczności,

która świadczyłaby o przewlekłości procedowania w ww. sprawie przed Sądem

Apelacyjnym.

Powyższe skutkuje odrzuceniem skargi a limine, o czym Sąd Najwyższy

orzekł na podstawie art. 9 ust. 1 u.s.p.p.

D.Z.

[a.ł]

Paweł Czubik