Sąd najwyższy

B. M. pismem z 8 maja 2026 r. wniosła skargę na naruszenie prawa strony do

rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie toczącej się przed Sądem

Apelacyjnym w Rzeszowie o sygn. akt II AKa 102/25, w której oskarżonym jest jej

mąż O. M. W treści skargi domagała się: stwierdzenia przewlekłości postępowania

(pkt 1), zobowiązania Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie do podjęcia niezwłocznych

czynności zmierzających do rozpoznania apelacji, w szczególności wyznaczenia

terminu rozprawy (pkt 2), przyznania odpowiedniej sumy pieniężnej tytułem

zadośćuczynienia za naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki.

W uzasadnieniu skargi wyjaśniła okoliczności oraz przebieg postępowania,

w którym jej mąż jest tymczasowo aresztowany. Opisała negatywne skutki

jej sytuacji życiowej, sposób organizacji widzeń oraz oświadczyła, że skarga została

wniesiona za zgodą i wiedzą męża.

I NSP 217/26

2

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga na

przewlekłość

postępowania

podlegała

pozostawieniu

bez rozpoznania.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora

i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023,

poz. 1725 ze zm., dalej: „u.s.p.p.”) strona może wnieść skargę o stwierdzenie,

że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa

do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie

zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa

dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych

i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej

lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość

postępowania).

W myśl dyspozycji art. 6 ust. 1-3 u.s.p.p., każdorazowa skarga

na przewlekłość postępowania musi spełniać określone wymogi przewidziane

dla pisma procesowego, w tym obligatoryjnie winna zawierać żądanie stwierdzenia

przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy, jak również

przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie. Należy podkreślić,

że jest to wymóg bezwzględny w świetle w/w ustawy. Ponadto, skarga może

zawierać żądanie wydania sądowi rozpoznającemu sprawę albo prokuratorowi

prowadzącemu lub nadzorującemu postępowania przygotowawcze zlecenie

podjęcia w wyznaczonym terminie odpowiednich czynności oraz zasądzenia

odpowiedniej sumy pieniężnej, co kwalifikowane jest jako wymóg fakultatywny.

W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez osobę nie będącą stroną

postępowania. W świetle art. 3 p 4 u.s.p.p. uprawnionym do wniesienia skargi jest

w postępowaniu karnym strona oraz pokrzywdzony, nawet jeśli nie jest stroną.

W świetle zaś art. 9 ust. 2 u.s.p.p. Sąd odrzuca skargę wniesioną

I NSP 217/26

3

przez nieuprawnionego. Osadzony, którego postępowanie dotyczy, O. M.

może wnieść skargę w tej sprawie osobiście lub przez profesjonalnego

pełnomocnika.

Wobec powyższego skargę B. M. Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania

na podstawie art. 9 ust. 2 w zw. z art. 8 ust. 2 u.s.p.p. orzekając jak w sentencji

postanowienia.

[a.ł]