Sąd Najwyższy nie rozpoznał skargi na przewlekłość i przekazał ją Sądowi Apelacyjnemu w Łodzi

Skarżący E.B. zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika –

adwokata D.C. - pismem z dnia 26 kwietnia 2026 r. złożył do Sądu Apelacyjnego w

Łodzi skargę o stwierdzenie naruszenia prawa do rozpoznania sprawy do

rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, wnosząc o:

1. stwierdzenie, że w postępowaniu sądowym tj. Sądem I instancji – Sądem

Okręgowym w Łodzi o sygn. akt I C 842/22 oraz przed Sądem II instancji tj.

Sądem Apelacyjnym w Łodzi w sprawie o sygn. akt I ACa 4047/25 nastąpiła

przewlekłość postępowania naruszająca prawo strony do rozpoznania

sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki;

I NSP 220/26

2

2. przyznanie od Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego w Łodzi kwoty 20 000

zł (dwadzieścia tysięcy złotych) na rzecz Skarżącego;

3. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z akt sprawy zawisłej przed

Sądem Okręgowym w Łodzi o sygn. akt i C 842/22 oraz przed Sądem II

instancji tj. Sądem Apelacyjnym w Łodzi o sygn. akt I ACa 4047/25 na

okoliczność naruszenia prawa Skarżącego do rozpoznania sprawy bez

nieuzasadnionej zwłoki;

4. zwolnienie Skarżącego z kosztów sądowych z uwagi na niemożliwość ich

pokrycia bez uszczerbku koniecznego dla siebie i rodziny;

5. zasądzenie do Skarbu Państwa na rzecz Skarżącego kosztów

postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm

przepisanych.

W uzasadnieniu skargi Skarżący wskazał okoliczności odnoszące się tak

do postępowania przed Sądem Okręgowym, które trwało ponad 3 lata i 9 miesięcy

jak i przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi, gdzie od czasu wpłynięcia w grudniu

2025 r. nieskomplikowanej apelacji wciąż nie zapadł wyrok w sprawie.

Sąd Apelacyjny w Łodzi, I Wydział Cywilny pismem z dnia 7 maja 2026 r.

przesłał do Sądu Najwyższego Izby Kontroli nadzwyczajnej i Spraw Publicznych

akta sprawy Sk 6/26 wraz ze skargą na przewlekłość postępowania w sprawie

I ACa 4074/25 Sądu Apelacyjnego w Łodzi, celem stosownego załatwienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga nie mogła zostać rozpoznana przez Sąd Najwyższy, ponieważ

właściwy do jej rozpoznania jest Sąd Apelacyjny w Łodzi.

Sąd Najwyższy po dokładnej analizie treści skargi doszedł do przekonania,

że żądania Skarżącego, jak i okoliczności je uzasadniające, na które powołuje się

Skarżący dotyczą tak Sądu Okręgowego w Łodzi jak i Sądu Apelacyjnego w Łodzi.

W artykule 4 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania

sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez

prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

(tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r. poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”)

I NSP 220/26

3

uregulowano kwestię właściwości rzeczowej Sądu Najwyższego i sądów

powszechnych dotyczącej skargi.

Sąd Najwyższy stwierdza, że ustawa o skardze na przewlekłość została

skonstruowana w oparciu o jednoznaczną atrybucję właściwości dokonanej według

hierarchicznej struktury sądownictwa, a nie rodzajów postępowań. Stosownie

do art. 4 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, Sąd Najwyższy jest właściwy

do rozpoznania skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy

bez nieuzasadnionej zwłoki „jeżeli skarga dotyczy przewlekłości postępowania

przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym”. Jeżeli zaś skarga dotyczy

przewlekłości postępowania przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym –

właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd apelacyjny (art. 4 ust. 1b ustawy

o skardze na przewlekłość). Przepisy wyznaczające właściwość rzeczową

Sądu Najwyższego do rozpatrywania skarg na przewlekłość postępowania,

jako normy o charakterze kompetencyjnym, powinny być interpretowane ściśle

i literalnie (postanowienie Sądu Najwyższego z 19 grudnia 2019 r., I NSP 175/19).

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy postanowił o stwierdzeniu swej

niewłaściwości i przekazaniu sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Łodzi na podstawie

art. 200 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., stosowanym odpowiednio na mocy art.

39821 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c., który stosuje się do niniejszego

postępowania na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość.

Janusz Niczyporuk

(E.C.)

[r.g.]