Sąd najwyższy. Odrzucone

Pismem z … lutego 2026 r. T. K. (dalej jako: „Skarżący”) złożył skargę na

naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w

postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie o sygn. V ACa 412/21

(wcześniej V ACa 592/19),

Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na

naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i

postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2023, poz. 1725;

dalej: „u.s.p.p.”), skarga powinna zawierać: 1) żądanie stwierdzenia przewlekłości

postępowania w sprawie, której skarga dotyczy; 2) przytoczenie okoliczności

uzasadniających żądanie. W myśl art. 9 ust. 1 u.s.p.p., skargę niespełniającą

I NSP 240/26

2

wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca

bez wzywania do uzupełnienia braków.

Niewątpliwie skarga złożona przez T. K. nie spełnia wymogu przytoczenia

okoliczności uzasadniających żądanie. Skarżący nie podał żadnych argumentów

czy okoliczności, które mogłyby wskazywać na przewlekłość postępowania. Trudno

uznać za wystarczające w tym zakresie zdawkowe stwierdzenia o „braku

jakichkolwiek istotnych czynności”, „braku rozpraw” czy „ukrywaniu pism”. Skarżący

koncentruje się na prezentowaniu tez o stratach finansowych jego spółki czy

osobistej odpowiedzialności poszczególnych sędziów. W praktyce nie przytacza

jednak okoliczności uzasadniających żądanie stwierdzania przewlekłości. Jedynie

na marginesie stwierdzić należy, że już pobieżna analiza akt sprawy wskazuje, że

odbyła się w jej toku rozprawa (25 czerwca 2025 r., k. 3435), co sprawia, że

twierdzenie Skarżącego „o braku rozpraw” jest nieprawdziwe.

Powyższe skutkuje odrzuceniem skargi a limine ze wszystkimi jej wnioskami

szczegółowymi, o czym Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 9 ust. 1 u.s.p.p.

D.Z.

[r.g.]

Paweł Czubik