Pismo o przewlekłości było wnioskiem o wznowienie. SN przekazał sprawę Izbie Karnej

Pismem datowanym na 25 stycznia 2026 r. M. P.(dalej także: Skarżący)

złożył pismo zawierające „wniosek o przewlekłość postępowania” w sprawie XVIII K

[…] oraz „wniosek o wznowienie postępowania” w sprawie XVIII K […].

Z uzasadnienia powyższego pisma wynika, że w istocie stanowi ono

wyłącznie wniosek o wznowienie postępowania karnego z uwagi na ujawienie się

nowych dowodów istotnych dla rozstrzygnięcia. Wskazuje na to również treść

dalszych pism składanych przez Skarżącego (m.in. datowanych na 2 lutego 2026 r.

i 16 kwietnia 2026 r.).

Z akt sprawy XVIII K […] wynika, że wyrok wydany we wskazanej sprawie

(wyrok łączny z 10 maja 2017 r.) został zaskarżony, a postępowanie apelacyjne

I NSP 27/26

2

zakończyło się wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 11 października

2017 r., sygn. II AKa […].

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Pismo Skarżącego nie stanowi skargi na przewlekłość postępowania

lecz wniosek o wznowienie postępowania karnego, które toczyło się

przed Sądem Okręgowym pod sygn. XVIII K […] a następnie przed Sądem

Apelacyjnym w Warszawie pod sygn. II AKa […]

Właściwość rzeczową sądu w przedmiocie wniosku o wznowienie

postępowania karnego zakończonego wyrokiem sądu apelacyjnego wyznacza treść

art. 544 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(dalej także: k.p.k. lub Kodeks postępowania karnego) zgodnie z którym w kwestii

wznowienia postępowania zakończonego orzeczeniem sądu apelacyjnego

lub Sądu Najwyższego orzeka Sąd Najwyższy w składzie trzech sędziów.

Zgodnie z art. 24 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym

(dalej także: u.SN) sprawy rozpoznawane na podstawie Kodeksu postępowania

karnego należą do właściwości Izby Karnej.

Zgodnie z powyższym, na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. w zw. z art. 544

§ 2 k.p.k. należało orzec jak w sentencji postanowienia.

[a.ł]