Sąd Najwyższy uznał się za niewłaściwy w skardze na przewlekłość o zalaną piwnicę

W dniu 19 maja 2026 r. B. K. (dalej: „skarżąca”) wniosła za pośrednictwem

Sądu Okręgowego w Gliwicach do Sądu Najwyższego skargę na naruszenie

prawa do rzetelnego procesu, prawa do obrony, przewlekłość postępowania oraz

działania Sądu Rejonowego i Sądu Okręgowego w Gliwicach.

Wniesienie skargi motywowała przebiegiem postępowań prowadzonych

przez Sąd Rejonowy w Gliwicach i Sąd Okręgowy w Gliwicach dotyczących

odszkodowania za zalanie piwnicy „fekaliami” oraz zniszczenie jej mienia,

w tym sześciu krzeseł objętych szkodą. W ocenie skarżącej, od początku

postępowań dochodzi do rażącego naruszania jej praw procesowych, w tym prawa

do rzetelnego procesu (art. 45 Konstytucji) oraz art. 6 EKPCz. W dalszej części

skargi skarżąca przestawiła przebieg postępowań oraz wskazała sygnatury spraw

I NSP 364/26

2

związanych z przedmiotową skargą. W podsumowaniu wniosła m.in. o zbadanie

przewlekłości postępowania prowadzonego od 2021 r.

Skarżąca wniosła o zasądzenie od Skarbu Państwa na jej rzecz kwoty

10 000 zł tytułem zadośćuczynienia za stres, pogorszenie zdrowia oraz wieloletnie

naruszanie jej praw.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora

i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023,

poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), Sąd Najwyższy jest

właściwy do rozpoznania skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania

sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki „[j]eżeli skarga dotyczy przewlekłości

postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym”.

Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 1a ustawy o skardze na przewlekłość,

jeżeli skarga dotyczy przewlekłości postępowania przed sądem rejonowym i sądem

okręgowym – właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd apelacyjny.

Do wskazanych norm odnosi się orzeczenie Sądu Najwyższego z 19 grudnia

2019 r., I NSP 175/19. Wynika z niego jasno, że przepisy wyznaczające właściwość

rzeczową Sądu Najwyższego do rozpatrywania skarg na przewlekłość

postępowania jako normy o charakterze kompetencyjnym powinny być

interpretowane ściśle i literalnie.

Przekładając powyższe na realia niniejszej sprawy, Sąd Najwyższy,

po dokładnej analizie treści pisma skarżącej, uznaje, że jej skarga dotyczy

postępowania przed Sądem Rejonowym w Gliwicach o sygn. I C 751/24

i Sądem Okręgowym w Gliwicach o sygn. III Cz 689/25, wskazanymi przez samą

skarżącą. Stąd, mając na uwadze, że skarżąca wniosła skargę za pośrednictwem

Sądu Okręgowego w Gliwicach, stwierdza, że właściwym do jej rozpoznania

w całości jest sąd apelacyjny, tj. Sąd Apelacyjny w Katowicach.

I NSP 364/26

3

Wobec powyższego Sąd Najwyższy, na podstawie art. 4 ust. 1a ustawy

o skardze na przewlekłość oraz art. 200 § 11 i art. 200 § 14 k.p.c. w zw. z art. 8

ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, stwierdza swoją niewłaściwość

i przekazuje sprawę według właściwości Sądowi Apelacyjnemu w Katowicach.

[D.Z.]

[a.ł]