Skarga na przewlekłość apelacji odrzucona, bo dotyczyła innego postępowania

Pismem z 2 lipca 2026 r. (data nadania) A. P. (dalej: „Skarżący”) złożył skargę

na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w

Katowicach w sprawie o sygn. akt V ACa 502/26. Skarżący wniósł o stwierdzenie

nieuzasadnionej bezczynności w rozpoznaniu jego środka odwoławczego przez Sąd

Apelacyjny w Katowicach oraz o przyznanie ze Skarbu Państwa kwoty 20 000

złotych. Jednocześnie Skarżący wniósł o zwolnienie go od opłaty sądowej od skargi,

wskazując, że jest on zwolniony w przedmiotowym postępowaniu apelacyjnym od

kosztów sądowych w całości.

Uzasadniając skargę, Skarżący podniósł, że w piśmie przewodnim z 17 lutego

2026 r. do sprawy I NSP 21/26 (dotyczącej uprzedniej skargi Skarżącego na

I NSP 373/26

2

przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach

w sprawie o sygn. akt I ACa 3083/25) Sąd Apelacyjny w Katowicach wskazał, że z

powodu braków kadrowych przez okres 9 miesięcy nie odbędzie się losowanie

referenta w ww. sprawie. Tym samym Skarżący podniósł, że z powodu wadliwej

organizacji w ww. Sądzie jest on pozbawiony prawa do sądu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na

naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym

prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez

nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze

na przewlekłość postępowania”), skarga powinna zawierać: (1) żądanie stwierdzenia

przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy, (2) przytoczenie

okoliczności uzasadniających żądanie.

Przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie w rozumieniu art. 6 ust. 2

pkt 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania oznacza wskazanie czasu

trwania postępowania świadczącego o wystąpieniu przewlekłości oraz konkretnych

czynności procesowych, których sąd nie podjął lub dokonał wadliwie, powodując

w ten sposób nieuzasadnioną zwłokę w postępowaniu. Wskazanie tych okoliczności

jest niezbędne dla merytorycznej oceny skargi. Sąd musi wiedzieć, na jakim etapie

postępowania doszło według strony do przewlekłości, na czym ona polegała, tj. jakie

konkretnie czynności procesowe zostały podjęte przez sąd wadliwie lub nie zostały

podjęte w ogóle i czym zwłoka została spowodowana (zob. postanowienia Sądu

Najwyższego: z 7 czerwca 2005 r., III SPP 95/05; z 7 czerwca 2005 r., III SPP 113/05;

z 15 stycznia 2008 r., III SPP 46/07; z 11 grudnia 2013 r., III SPP 256/13; z 10

czerwca 2020 r., I NSP 69/20).

Skargę niespełniającą powyższych wymagań sąd właściwy do jej rozpoznania

odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków (art. 9 ust. 1 ustawy o skardze

na przewlekłość postępowania).

W rozpoznawanej skardze Skarżący nie wymienił żadnych uchybień

ani wadliwości po stronie Sądu Apelacyjnego w Katowicach w sprawie objętej skargą,

tj. w sprawie V ACa 502/26, które spowodowały naruszenie prawa Skarżącego do

I NSP 373/26

3

rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie. Powołał się zaś na okoliczność

dotyczącą innego postępowania apelacyjnego, toczącego się z jego udziałem.

Powyższa wadliwość musi zatem zostać uznana za niedochowanie wymogu

określonego w art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania.

Pismo Skarżącego nie zawiera właściwego uzasadnienia, co sprawia, że Sąd

Najwyższy pozbawiony jest możliwości merytorycznego rozpoznania wniesionej

skargi.

W związku z powyższym, na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o skardze

na przewlekłość postępowania Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

Z uwagi na fakt, że Skarżący w sprawie objętej skargą jest zwolniony od

kosztów sądowych w całości, jego wniosek o zwolnienie od opłaty sądowej od skargi

należy uznać za bezprzedmiotowy.

[k.b.]

[r.g.]