Sąd Najwyższy nie rozpozna skargi na przewlekłość, przekazał ją Okręgowemu w Krakowie

Pismem z 13 sierpnia 2026 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego) małoletnia

K. C. (dalej: Skarżąca), reprezentowana przez przedstawicielkę ustawową matkę J.

W., wniosła skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Sąd

Rejonowy dla Krakowa- Krowodrzy w Krakowie o sygn. III RC 529/23/K, domagając

się stwierdzenia przewlekłości tego postępowania, przyznania od Skarbu Państwa

na jej rzecz kwoty 20 000 zł oraz zwrotu kosztów postępowania skargowego.

I NSP 431/26

2

W uzasadnieniu skargi Skarżąca podniosła, że przewlekłość postępowania

objętego skargą wyraża się przede wszystkim w tym, że po wydaniu 21 czerwca

2024 r. postanowienia o zwróceniu się do Sądu Najwyższego o wyznaczenie innego

sądu równorzędnego, Sąd Rejonowy nie doprowadził do skutecznego

przedstawienia sprawy Sądowi Najwyższemu. W konsekwencji, przez ponad dwa

lata postępowanie główne pozostaje faktycznie zatrzymane mimo, że brak jest

jakiejkolwiek merytorycznej przeszkody do wykonania wskazanej czynności.

Skarżąca stwierdziła, że według jej wiedzy sprawa do Sądu Najwyższego została

przekazana dopiero po złożeniu przez nią skargi na przewlekłość postępowania

przed Sądem Najwyższym.

Uprzednia sprawa ze skargi Skarżącej na przewlekłość ww. postępowania

prowadzonego dotychczas przez Sąd Rejonowy dla Krakowa-Krowodrzy w Krakowie

w sprawie III RC 529/23/K, została umorzona postanowieniem Sądu Najwyższego

z 9 czerwca 2026 r., I NSP 204/26, na skutek cofnięcia skargi.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na

naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym

prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez

nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze

na przewlekłość”) strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu,

którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez

nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia

kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia

istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do

załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia

sądowego (przewlekłość postępowania).

Stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość,

sądem właściwym do rozpoznania skargi jest sąd przełożony nad sądem,

przed którym toczy się postępowanie.

W niniejszej sprawie Skarżąca wprost wskazała, że domaga się stwierdzenia

przewlekłości postępowania prowadzonego przez Sąd Rejonowy dla

Krakowa- Krowodrzy w Krakowie o sygn. III RC 529/23/K, które toczy się już ponad

I NSP 431/26

3

dwa lata. Sądem przełożonym nad Sądem Rejonowym dla Krakowa-Krowodrzy w

Krakowie jest Sąd Okręgowy w Krakowie. Sądowi Najwyższemu z urzędu

wiadomym jest zarazem, że postępowanie toczące się przed Sądem Najwyższym w

przedmiocie przekazania sprawy objętej skargą do rozpoznania innemu sądowi

równorzędnemu zostało zakończone postanowieniem tego Sądu z 7 lipca 2026 r., III

CO 585/26, o odmowie przekazania sprawy innemu sądowi. Stąd, na mocy art. 8 ust.

2 ustawy o skardze na przewlekłość w zw. z art. 3941 § 3 w zw. z art. 39821 w zw. z

art. 391 § 1 w zw. z art. 200 § 11 i § 14 k.p.c. Sąd Najwyższy stwierdził swoją

niewłaściwość i sprawę przekazał do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Krakowie,

jako sądowi właściwemu miejscowo i rzeczowo.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

[k.b.]

[r.g.]