Środa Wydanie nr 39

Sygnatura akt
I NSP 433/25
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Wydział I
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
23 grudnia 2025 r.
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy
Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap

Sąd Najwyższy

Skargę na przewlekłość apelacji przekazano Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie

Przejdź do orzeczenia, 3 min czytania

Spór

Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, zarzucał przewlekłość postępowania przed Sądem Okręgowym w Warszawie i Sądem Apelacyjnym w Warszawie. Żądał stwierdzenia przewlekłości, zalecenia wyznaczenia rozprawy w ciągu miesiąca oraz 20 000 zł od Skarbu Państwa.

Ustalenia sądu

Skarżący wskazał wprost, że skarga dotyczy postępowań przed obydwoma sądami w Warszawie. Prezes Sądu Apelacyjnego zgłosił udział i wniósł o stwierdzenie niewłaściwości Sądu Najwyższego.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał skargę Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie.

Dlaczego

Skarga dotyczy przewlekłości przed sądem okręgowym i apelacyjnym, więc na podstawie art. 4 ust. 1b u.s.p.p. właściwy jest sąd apelacyjny. Sąd Najwyższy nie rozpoznawał merytorycznie zarzutu przewlekłości.

Dla firm

Skargi na przewlekłość dotyczące postępowań przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym rozpoznaje w całości sąd apelacyjny, zgodnie z art. 4 ust. 1b u.s.p.p.

Więcej o sprawie

Skarżący, działający przez profesjonalnego pełnomocnika, żądał 20 000 zł od Skarbu Państwa i wyznaczenia rozprawy w ciągu miesiąca. Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał skargę do rozpoznania.

Biorąc pod uwagę, że skarżący wskazał wprost, że jego skarga dotyczy postępowań toczących się przed Sądem Okręgowym w Warszawie oraz Sądem Apelacyjnym w Warszawie, sądem właściwym do jej rozpoznania pozostaje Sąd Apelacyjny w Warszawie.

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Wydział I
Sygnatura
I NSP 433/25

Treść orzeczenia

I NSP 433/25

POSTANOWIENIE

Dnia 23 grudnia 2025 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

Prezes SN Krzysztof Wiak (przewodniczący)

SSN Janusz Niczyporuk (sprawozdawca)

SSN Grzegorz Żmij

w sprawie ze skargi I.L.

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki

w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn.

[…],

z udziałem Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Apelacyjnego w Warszawie

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej

i Spraw Publicznych w dniu 23 grudnia 2025 r.,

stwierdza swoją niewłaściwość i skargę zgodnie z właściwością

przekazuje Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie.

Janusz Niczyporuk Krzysztof Wiak Grzegorz Żmij

Uzasadnienie

Pismem z 2 września 2025 r. I.L. (dalej: Skarżący) wniósł

do Sądu Najwyższego działając przez profesjonalnego pełnomocnika skargę

na przewlekłość w postępowaniu sądowym toczącym się

przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie (dalej: „Sąd Apelacyjny”) domagając się:

1) stwierdzenie przewlekłości postępowania sądowego zawisłego przed Sądem

Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt […], a wcześniej przed

Sądem

Okręgowym

w

Warszawie

sygn.

akt

[…]

(a potem: […]);

I NSP 433/25

2

2) zalecenie Sądowi Apelacyjnemu wyznaczenie rozprawy apelacyjnej w terminie

nie dłuższym niż miesiąc od dnia wydania postanowienia w przedmiocie

niniejszej skargi;

3) zasądzenie od Skarbu Państwa rzecz Skarżącego sumy pieniężnej

w wysokości 20 000 zł;

4) zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania według norm

przepisanych.

Prezes Sądu Apelacyjnego w Warszawie w odpowiedzi na skargę

na podstawie art. 10 ust. 3 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora

i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r.,

poz.1725; dalej: „u.s.p.p.”):

1) zgłosił swój udział w sprawie,

2) wniósł o stwierdzenie przez Sąd Najwyższy swojej niewłaściwości i przekazanie

sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie na podstawie art. 200 § 2 k.p.c.

w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. stosowanym odpowiednio na mocy art. 398 21 k.p.c.

w zw. z art. 397 § 3 k.p.c., który stosuje się do niniejszego postępowania

na podstawie art. 8 ust.2 u.s.p.p., względnie

3) z ostrożności procesowej wniósł oddalenie skargi.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.s.p.p., strona może wnieść skargę o stwierdzenie,

że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa

do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie

zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa

dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych

i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej

lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).

Ustawodawca szczegółowo uregulował warunki formalne, jakie musi spełnić

skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej

I NSP 433/25

3

zwłoki, jak również określił właściwość rzeczową sądu, który posiada kognicję

do jej rozpoznania. Zgodnie z art. 4 ust. 1b u.s.p.p., jeżeli skarga dotyczy

przewlekłości postępowania przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym –

właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd apelacyjny. Biorąc pod uwagę,

że skarżący wskazał wprost, że jego skarga dotyczy postępowań toczących się

przed Sądem Okręgowym w Warszawie oraz Sądem Apelacyjnym w Warszawie,

sądem właściwym do jej rozpoznania pozostaje Sąd Apelacyjny w Warszawie.

Wobec powyższego, Sąd Najwyższy na podstawie art. 4 ust. 1b u.s.p.p.

oraz art. 200 § 11 i art. 200 § 14 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 u.s.p.p.,

orzekł jak w sentencji.

[a.ł]

Janusz Niczyporuk Krzysztof Wiak Grzegorz Żmij

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.