SN zawiesił postępowanie w skardze na przewlekłość z powodu wniosków o wyłączenie sędziów

W piśmie datowanym na 20 stycznia 2026 r. S. T. (dalej także: Skarżący),

zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o zawieszenie

postępowania w sprawie do czasu rozstrzygnięcia pytań prejudycjalnych

przedstawionych Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej postanowieniem

Sądu Najwyższego z 20 października 2023 r., III CB 40/23 (C-748/23) oraz do

czasu zakończenia postępowania C-521/21 toczącego się przed Trybunałem

Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 22 § 1 k.p.k Jeżeli zachodzi długotrwała przeszkoda

uniemożliwiająca prowadzenie postępowania, a w szczególności jeżeli nie można

ująć oskarżonego albo nie może on brać udziału w postępowaniu z powodu

choroby psychicznej lub innej ciężkiej choroby, postępowanie zawiesza się na czas

trwania przeszkody. Przywołany przepis znajduje zastosowanie w niniejszym

I NSP 506/25

2

postępowaniu na podstawie art. 8 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora

i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz. U. 2023, poz. 1725,

dalej także: u.s.p.p.).

W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że druga ze wskazanych przez

Skarżącego okoliczności przemawiających za zawieszeniem postępowania utraciła

na aktualności ze względu na to, że 24 marca 2026 r. TSUE wydał wyrok w sprawie

C-521/21. Mając jednak na względzie argumentację przedstawioną przez

Skarżącego w zakresie wątpliwości dotyczących m.in. statusu Izby Kontroli

Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego oraz, przede wszystkim,

przez wzgląd na składane przez niego wnioski o wyłączenie sędziów

wyznaczonych do rozpoznania sprawy niniejszej, należy stwierdzić, że istnieje

długotrwała przeszkoda uniemożliwiająca prowadzenie postępowania. Odpowiedź

TSUE na pytania prejudycjalne w sprawie C-748/23 pośrednio rozwiać część

wątpliwości co do niektórych wniosków Skarżącego.

W związku z powyższym, Sąd Najwyższy, czyniąc zadość wnioskowi

Skarżącego, na podstawie art. 22 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 § 2 u.s.p.p. orzekł

jak w sentencji.

Adam Redzik

sk

[a.ł]