Skarga na przewlekłość odrzucona, bo skarżący nie uzupełnili braków formalnych

Pismem z 6 lutego 2026 r. pełnomocnik M.B. i P.B. (dalej: „skarżący”) złożył

skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej

zwłoki w postępowaniu toczącym się przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie

pod sygn. akt VIII ACa 917/26.

Skarżący wnieśli o:

1. stwierdzenie przewlekłości powyższego postępowania;

2. wydanie sądowi rozpoznającemu przedmiotową sprawę zalecenia

wyznaczenia terminu rozprawy w sprawie na termin w ciągu maksymalnie

1 miesiąca od dnia wydania postanowienia;

3. zasądzenie na podstawie art. 6 ust. 3 w zw. z art. 12 ust. 4 ustawy z dnia

17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania

sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub

I NSP 58/26

2

nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez

nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „ustawa o

skardze na przewlekłość postępowania”) od Skarbu Państwa na rzecz

każdego ze skarżących kwot po 5 000,00 zł;

4. zasądzenie na rzecz skarżących kosztów zastępstwa procesowego według

norm przepisanych.

Pismem z 25 lutego 2026 r. pełnomocnik skarżących został wezwany

do uzupełnienia braków formalnych powyższej skargi poprzez:

1. przedłożenie oryginału bądź poświadczonego za zgodność z oryginałem

pełnomocnictwa uprawniającego jego osobę do zastępowania skarżących

w postępowaniu przed Sądem Najwyższym;

2. uiszczenie opłaty sądowej od skargi w kwocie 2 x 200 zł (400,00 zł),

w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia skargi.

Pełnomocnik skarżących odebrał pismo 27 lutego 2026 r., lecz nie uzupełnił

wskazanych braków formalnych w wymaganym terminie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania,

strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga

dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez

nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania

rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne

dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż

to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania

orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).

W sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego

się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu

zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy (art. 8 ust. 2

ustawy o skardze na przewlekłość postępowania). Z uwagi na cywilnoprawny

I NSP 58/26

3

charakter postępowania, którego dotyczy skarga, w niniejszym postępowaniu

są to przepisy Kodeksu postępowania cywilnego. Zgodnie z art. 397 § 3 k.p.c.,

do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio

przepisy o postępowaniu apelacyjnym. Z kolei art. 373 § 1 k.p.c. stanowi,

że sąd drugiej instancji odrzuca apelację spóźnioną, nieopłaconą lub z innych

przyczyn niedopuszczalną, jak również apelację, której braków strona nie usunęła

w wyznaczonym terminie.

Z uwagi na to, że pełnomocnik skarżących nie przedłożył oryginału bądź

poświadczonego za zgodność z oryginałem pełnomocnictwa, z którego wynikałoby,

że jest uprawnionym do zastępowania skarżących w postępowaniu

przed Sądem Najwyższym, jak również nie uiścił brakującej opłaty sądowej

od skargi w kwocie 400,00 zł (2 x 200,00 zł), w terminie tygodniowym,

przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 373 § 1 w zw. z art. 397

§ 3 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania

Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

z.g.

[a.ł]

Krzysztof Wiak