Żądanie 30 000 zł za przewlekłość odrzucone, bo sprawy były już zakończone

R. S. pismem z 12 stycznia 2026 r., które wpłynęło do Sądu Apelacyjnego w

Warszawie tego samego dnia, a do Sądu Najwyższego 13 stycznia 2026 r., zażądał

stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawach III APa 59/20 i II PSK 71/22,

poprzez brak rozstrzygnięcia zgodnego z prawem do dnia wniesienia

przedmiotowego pisma oraz o zasądzenie rekompensaty za przewlekłość

postępowania sądowego na rzecz powoda w kwocie maksymalnej, tj. 30 000 zł.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

I NSP 9/26

2

Skarga na przewlekłość postępowania podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora

i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023,

poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), strona może wnieść skargę

o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie

jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie

zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie

trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych

i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej

lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).

W myśl art. 5 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość skargę o stwierdzenie,

że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania,

wnosi się w toku postępowania w sprawie. Skarga na przewlekłość

ma przede wszystkim za zadanie eliminowanie i zapobieganie przewlekłości

przez dyscyplinowanie sądu meriti do podejmowania terminowych i właściwych

czynności prowadzących do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie.

W niniejszej sprawie Sąd Najwyższy ustalił, że postępowanie

przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. akt II PSK 71/22 zakończyło się

wydaniem postanowienia o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

w dniu 16 listopada 2022 r. Ponadto postępowanie przed Sądem Apelacyjnym

w sprawie o sygn. akt III APa 59/20 zakończyło się wydaniem wyroku w dniu

8 października 2021 r.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że skarga

na przewlekłość postępowania wniesiona już po jego prawomocnym zakończeniu

nie może odnieść skutku i jest niedopuszczalna, chyba że dotyczy postępowania

przed Sądem Najwyższym (zob. uchwała składu siedmiu sędziów

Sądu Najwyższego z 28 marca 2013 r., III SPZP 1/13; postanowienia

Sądu Najwyższego: z 12 sierpnia 2014 r., III SPP 159/14; z 10 czerwca 2014 r.,

I NSP 9/26

3

III SPP 110/14; z 3 września 2019 r., I NSP 73/19; z 12 października 2023 r.,

I NSP 204/23; z 4 września 2024 r., I NSP 224/24).

Skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy

bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie o sygn. II PSK 71/22 oraz III APa 59/20

została wywiedziona już po prawomocnym zakończeniu postępowania wyrokiem

Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 8 października 2021 r. i z tej przyczyny

jest niedopuszczalna.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd Najwyższy na podstawie

art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 i art. 5 ust. 1

ustawy o skardze na przewlekłość, orzekł jak w sentencji postanowienia.

JW

[a.ł]