Sąd Najwyższy odrzucił skargę na przewlekłość skargi na bezczynność sądu

Pismem z dnia 5 marca 20206 r. J. W. (dalej: „skarżący”) złożył do Sądu

Najwyższego skargę na bezczynność Sądu Apelacyjnego w Łodzi w sprawie o

stwierdzenie bezczynności Sądu Okręgowego w Łodzi, III Wydział Cywilny

Odwoławczy w sprawie o sygn. akt III Ca 2510/24 w zakresie przekazania skargi

kasacyjnej do Sądu Najwyższego.

Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa

strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym

lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez

nieuzasadnionej zwłoki (dalej: u.s.p.p., tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725) nie

I NSP 92/26

2

przewidują możliwości wniesienia skargi na przewlekłość postępowania, które

samo dotyczy skargi na przewlekłość postępowania (m.in. postanowienia Sądu

Najwyższego: z 8 marca 2023 r., I NSP 309/22; z 3 listopada 2021 r., I NSP 185/21;

z 11 lutego 2015 r., KSP 1/15; z 3 października 2013 r., III SPP 209/13).

Skarga na przewlekłość nie przysługuje bowiem w każdym postępowaniu,

ale - przeciwnie - dotyczy tylko postępowań wymienionych w art. 3 u.s.p.p. Katalog

ten ma charakter zamknięty (m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z: 1 czerwca

2022 r., I NSP 177/22; 11 maja 2022 r., I NSP 134/22; 11 maja 2022 r.; I NSP

101/22; 20 kwietnia 2022 r., I NSP 98/22; 12 września 2019 r.; I NSP 97/19; 8 maja

2020 r., I NSP 47/20).

Należy wyjaśnić, że postanowieniem Sądu Najwyższego z 14 stycznia

2026 r. w sprawie o sygn. akt I NSP 580/25 skarga (z dnia 29 grudnia 2025 r.) J. W.

na bezczynność Sądu Okręgowego w Łodzi jak i Sądu Rejonowego dla Łodzi –

Śródmieścia została przekazana do rozpatrzenia przez Sąd Apelacyjny w Łodzi.

Aktualnie, w przedmiotowej sprawie skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności

Sądu Apelacyjnego w Łodzi (bez wskazania sygnatury sprawy) niepełna dwa

miesiące od wydania przez Sąd Najwyższy postanowienia o przekazaniu.

Mając na względzie utrwalone orzecznictwo Sądu Najwyższego oraz

poczynione ustalenia faktyczne w sprawie należało rozpoznawaną skargę J. W. z 5

marca 2026 r. uznać za niedopuszczalną (zob. m.in. postanowienia Sądu

Najwyższego: z 28 października 2020 r., I NSP 140/20; z 12 marca 2019 r., I NSP

100/18; z 14 lipca 2011 r., III SPP 16/11; z 20 lipca 2010 r., III SPP 16/10).

Według art. 8 ust. 2 u.s.p.p. w sprawach nieuregulowanych w ustawie do

postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o

postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga

dotyczy.

Sąd Najwyższy odrzucił skargę na podstawie art. 8 ust. 2 u.s.p.p. w zw. z art.

3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 373 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3 ust.

1 u.s.p.p. i art. 5 ust. 1 u.s.p.p.

I NSP 92/26

3

Janusz Niczyporuk

[r.g.]