SN utrzymał w mocy przekazanie skargi na przewlekłość innemu sądowi

Postanowieniem z dnia 14 maja 2024 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie,

sygn. akt II S 24/24, stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał skargę na

przewlekłość do rozpoznania Sądowi Okręgowemu Warszawa-Praga w Warszawie.

Powyższe postanowienie, zażaleniem z dnia 27 maja 2024 r. zaskarżył

wnioskodawca P.K., wnosząc m.in. o zmianę zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

I NZ 14/24

2

Zażalenie okazało się bezzasadne.

Zdaniem Sądu Najwyższego, Sąd Apelacyjny zasadnie wskazał na przepisy

ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do

rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub

nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej

zwłoki. Zgodnie z art. 4 ust. 1 sądem właściwym do rozpoznania skargi jest sąd

przełożony nad sądem, przed którym toczy się postępowanie. Natomiast w art. 4

ust. 1a i 1b ustawy określono nadto wyłączną właściwość sądu apelacyjnego do

rozpoznania tych skarg, które dotyczą przewlekłości postępowania przed sądem

rejonowym i sądem okręgowym, a także przed sądem okręgowym i sądem

apelacyjnym. Z brzmienia przywołanego art. 4 ust.1a i 1b ustawy jednoznacznie

zatem wynika, że o właściwości funkcjonalnej sądu apelacyjnego do rozpoznania

skargi decyduje jej treść (jeżeli skarga dotyczy). Powyższe oznacza, że właściwość

sądu apelacyjnego do rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania w sprawie,

która była, albo jest przedmiotem postępowania odwoławczego przed sądem

okręgowym, uwarunkowana jest wniesieniem skargi także co do tego etapu

postępowania. Reguły zawarte w art. 4 ust. 1a i 1b stanowią bowiem odstępstwo od

generalnej zasady rozpoznania skargi na przewlekłość przez sąd przełożony nad

sądem, przed którym toczy się postępowanie. Dodatkowo z ustępu 5 wyżej

przywołanego artykułu cytowanej ustawy wynika, że jeżeli skarga dotyczy

przewlekłości postępowania przygotowawczego, właściwy do jej rozpoznania jest

sąd przełożony nad sądem, który byłby właściwy rzeczowo do rozpoznania sprawy

(w tym przypadku Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie).

Zasadnie w ocenie Sadu Najwyższego wskazywał Sąd Apelacyjny, ze w

świetle akt sprawy i treści skargi oraz ustawy, nie ulegało wątpliwości, że wniesiona

skarga nie dotyczyła postępowań odwoławczych (zażaleniowego i apelacyjnego).

Postępowanie incydentalne związane z orzekaniem w przedmiocie tymczasowego

aresztowania na skutek wniesionego zażalenia, nie jest tym, które wskazano w

przepisie art. 2 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość jako rozstrzygnięcie

kończące postępowanie w sprawie.

Z tych wszystkich względów orzeczono, jak na wstępie.

I NZ 14/24

3

[r.g.]