Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie, bo wniesiono je bez adwokata lub radcy prawnego

Pismem z dnia 8 kwietnia 2024 r. Z.W. wniósł zażalenie na postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2024 r. III CZ 324/23.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie podlegało odrzuceniu.

Stosownie do art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a w

sprawach własności intelektualnej także przez rzeczników patentowych.

Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem

przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji.

Przymus adwokacki ustanowiony w art. 871 k.p.c. obejmuje wszystkie

postępowania należące do właściwości Sądu Najwyższego. Pisma procesowe

sporządzone z naruszeniem art. 871 k.c. podlegają zwrotowi bez wzywania

I NZ 41/24

2

do usunięcia braków, chyba że ustawa stanowi inaczej, a środki zaskarżenia, w tym

skarga kasacyjna i zażalenie, podlegają – na zasadach ogólnych i również bez

wdrażania procedury naprawczej – odrzuceniu, na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.,

zaś w wypadku zażaleń także w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. (postanowienie Sądu

Najwyższego z 10 września 2024 r., III CZ 139/24). Przymusem adwokacko-

radcowskim, o którym mowa w art. 871 § 1 k.p.c. objęte było również zażalenie na

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2024 r. III CZ 324/23.

Mając powyższe na uwadze, zażalenie podlegało odrzuceniu na podstawie

art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.

[r.g.]