Spór o świadectwo pochodzenia energii. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie spółki

Postanowieniem z 5 września 2025 r., sygn. akt VII AGz (…)/25;

VII WSC (…)/25 Sąd Apelacyjny w W. odrzucił skargę kasacyjną wywiedzioną

przez E. K. spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością spółkę komandytową w R..

Na powyższe postanowienie zażalenie wywiódł powód,

zaskarżając je w całości.

I NZ 67/25

2

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie:

1. art. 3981 § 2 k.p.c. – poprzez jego niewłaściwe zastosowanie

i w konsekwencji uznanie, że skarga kasacyjna od postanowienia

Sądu Apelacyjnego w przedmiocie oddalenia zażalenia jest niedopuszczalna;

2. art. 3984 § 1 k.p.c. – poprzez jego niewłaściwe zastosowanie

i w konsekwencji uznanie, że skarga kasacyjna nie spełnia wymagań

określonych we wskazanym przepisie co skutkowało odrzuceniem skargi

kasacyjnej;

3. art. 3986 § 1 k.p.c. – poprzez jego zastosowanie i w konsekwencji

odrzucenie skargi kasacyjnej;

4. art. 47956 § 2 k.p.c. – poprzez jego błędne zastosowanie i w konsekwencji

nieuwzględnienie skargi kasacyjnej co spowodowało nierozpatrzenie sprawy

Powoda przez Sąd Najwyższy.

Mając powyższe na uwadze skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego

postanowienia i uwzględnienie skargi kasacyjnej od postanowienia

Sądu Apelacyjnego w W. w przedmiocie oddalenia zażalenia.

Na powyższe zażalenie pismem z 14 października 2025 r. odpowiedź wniósł

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki domagając się jego oddalenia w całości

oraz zasądzenia od powoda na swoją rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów

zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Zgodnie z art. 3981 § 1 k.p.c., od wydanego przez sąd drugiej instancji

prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu

albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie strona,

Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka

może wnieść skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego, chyba że przepis

szczególny stanowi inaczej.

Jak wynika z ugruntowanego orzecznictwa Sądu Najwyższego, regulacja

art. 3981 § 1 k.p.c. wyłącza dopuszczalność skargi kasacyjnej od innych

niż enumeratywnie w niej wymienionych prawomocnych orzeczeń sądu drugiej

I NZ 67/25

3

instancji, chociażby kończyły one postępowanie w sprawie (zob. m.in.

postanowienie Sądu Najwyższego z 26 kwietnia 2024 r., III CZ 219/23). Warunek,

aby orzeczenie kończyło postępowanie w sprawie, dotyczy zatem wyłącznie

prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji oraz postanowień sądu drugiej

instancji – ale tylko wydanych w przedmiocie odrzucenia pozwu lub umorzenia

postępowania. Jak podkreśla się w orzecznictwie, przypadki te powinny być

wykładane ściśle (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z 8 lipca 2022 r.,

III CZ 248/22).

W odniesieniu do spraw z zakresu regulacji energetyki, co jest istotne

z uwagi na przedmiot postępowania w niniejszej sprawie, istotne znaczenie ma

także art. 47956 § 2 k.p.c., stanowiący, że skarga kasacyjna od orzeczenia sądu

drugiej instancji przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia.

Norma ta nie wpływa jednak na zamknięty katalog przedmiotowy orzeczeń

do których możliwe jest wywiedzenie skargi kasacyjnej, a dotyczy wyłącznie

wymogu kwotowego (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z 2 października

2025 r., I NZ 37/25). Powyższe oznacza, że skarga kasacyjna w postępowaniu

z zakresu regulacji energetyki przysługuje od wydanego przez sąd II instancji

prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu

albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie. Jak zasadnie

podnosi się w orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjęcie innej interpretacji

stanowiłoby naruszenie zasad dotyczących relacji zachodzących pomiędzy

przepisami ogólnymi i szczególnymi. W przypadku, gdy ustawa nie wprowadza

rozwiązań szczególnych w danym zakresie, zastosowanie znajdują normy ogólne.

W niniejszej sprawie jest to przepis art. 3981 § 1 k.p.c. (zob. m.in. postanowienie

Sądu Najwyższego z 12 stycznia 2022 r., I NZ 4/21).

Przenosząc powyższe na realia rozpoznawanej sprawy, należy podkreślić,

że przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie Sądu Apelacyjnego

z 24 lipca 2025 r., które dotyczy oddalenia zażalenia powodowej spółki

na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z 14 kwietnia 2025 r., którym sąd

pierwszej instancji oddalił zażalenie powoda na postanowienie Prezesa URE

odmawiające powodowej spółce wydania świadectwa pochodzenia dla energii

elektrycznej. Z treści tego postanowienia wynika, że choć kończy ono

I NZ 67/25

4

postępowanie w sprawie, to jednak nie należy do żadnej z kategorii orzeczeń

wskazanych w art. 3981 § 1 k.p.c. To zaś oznacza, że nie podlega ono zaskarżeniu

w drodze skargi kasacyjnej (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z: 21 września

2006 r., II PZ 33/06; 7 kwietnia 2010 r., II PZ 10/10, 6 marca 202 r., I NZ 42/23).

Nie zasługują na uwzględnienie zarzuty wskazujące na naruszenie art. 3981

§ 2 k.p.c., art. 3984 § 1 k.p.c. oraz art. 3986 § 1 k.p.c. Zwrócić należy uwagę,

że skarżący nie przedstawia żadnych argumentów na ich poparcie.

Mając na uwadze powyższe, skarga kasacyjna wniesiona przez skarżącego

jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.

Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c.

w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzeka jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.

O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Najwyższy orzeka

na podstawie art. 98 § 1, 11 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. w zw. z. art. 3941 § 3 k.p.c.,

art. 39821 k.p.c. i art. 391 § 1 k.p.c. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 3 w zw. z § 10 ust. 2

pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie

opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1935

z późn. zm.), jak w punkcie 2 postanowienia.

MR

[a.ł]