Wniosek o wyłączenie sędziego SN w sprawie o podstawę składek oddalony

Pełnomocnik odwołującego D.Ł., wnioskiem z 8 grudnia 2025 r. wniósł o

wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Ewy Stryczyńskiej, od orzekania w

sprawie - z powołaniem się na art. 48 § 1 i art. 49 § 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek pozbawiony jest jakichkolwiek podstaw – nie zawiera żadnych

argumentów, które stanowiłyby podstawę do wyłączenia sędziego od rozpoznania

I USK 753/26

2

niniejszej sprawy – zgodnie z przywołanymi we wniosku przepisami Kodeksu

postępowania cywilnego.

Pełnomocnik, powołując się na okoliczności związane z powołaniem

sędziego na urząd sędziego Sądu Najwyższego, pomija podstawowe okoliczności,

mające wpływ na rozstrzygnięcie tego wniosku. Sędzia w sprawowaniu urzędu jest

niezawisły i podlega tylko Konstytucji RP oraz ustawom (art. 178 ust. 1 Konstytucji

RP). Przywoływane w uzasadnieniu wniosku uchwały Sądu Najwyższego z dnia

23 stycznia 2020 r. (BSAI-4110-1/20) i z dnia 5 kwietnia 2022 r. (III PZP 1/22) nie są

źródłem prawa, dlatego nie zastępują i nie uzupełniają przepisów procedury

cywilnej, dotyczących wyłączenia sędziego (art. 48 k.p.c. i art. 49 § 1 k.p.c.).

Pełnomocnik wnioskodawcy zapomniał także, że ustrój i właściwość sądów

oraz postępowanie przed sądami określają ustawy (art. 176 ust. 1 Konstytucji RP).

Żadna uchwała Sądu Najwyższego nie mogła wyłączyć od orzekania określonej

grupy sędziów, a tym bardziej indywidualnego sędziego – powołując się wyłącznie

na abstrakcyjnego argumenty, które w rzeczywistości oderwane są rzetelnego

dyskursu prawnego. Przyczyny wyłączenia sędziego są bowiem zawsze

indywidualne i konkretne, a nie generalne. Chodzi wszak o wyłączenie sędziego od

rozpoznawania danej, konkretnej sprawy.

Podstawy wyłączenia sędziego od orzekania, nie stanowi też przepis art. 45

ust.1 Konstytucji RP, a także powołane we wniosku przepisy prawa

międzynarodowego i orzeczenia trybunałów europejskich. Kwestie sporne, jakie

wystąpiły w tym zakresie, rozstrzygnęły ostatecznie orzeczenia polskiego Trybunału

Konstytucyjnego, w tym wyroki: z 20 kwietnia 2020 r. (U 2/20), z 2 czerwca 2020 r.

(P 13/19), z 7 października 2021 r. (K 3/21), z 24 listopada 2021 r. (K 6/21),

z 23 stycznia 2022 r. (P 10/19) i z 10 marca 2022 r. (K 7/21).

Nadto, ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym wprost

stanowi, że niedopuszczalne jest ustalanie lub ocena przez Sąd Najwyższy lub inny

organ władzy, zgodności z prawem powołania sędziego lub wynikającego z tego

powołania uprawnienia do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości

(art. 29 § 3 u.s.n.).

I USK 753/26

3

Z tych względów wniosek nie został uwzględniony.

DS.

[a.ł]