Sąd najwyższy

Adw. M.W. został wyznaczony z urzędu pełnomocnikiem wnioskodawcy T.L.

do sporządzenia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności

karnej X. Y. (postanowienie Sądu Rejonowego […] w [...] z 1 września 2025 r.,

I ZI 1/26

2

sygn. akt […] – k. 8 akt o sygn. […] dołączonych do sprawy o sygn. […]).

Przedmiotowy wniosek został przesłany do Izby Odpowiedzialności Zawodowej

Sądu Najwyższego 2 stycznia 2026 r. Adw. M.W. zawarł w nim dodatkowo wniosek

o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w celu złożenia

wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej wymienionej

Sędzi, albowiem koszty te nie zostały uregulowane przez wnioskodawcę w całości

ani w części. Zarządzeniem z 8 września 2026 r. odmówiono przyjęcia złożonego

przez adw. M.W. wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności

karnej X. Y. – sędzi Sądu Rejonowego […] w [...], z uwagi na jego oczywistą

bezzasadność.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek pełnomocnika wnioskodawcy T.L. – adw. M.W. należało uwzględnić

poprzez zasądzenie na rzecz wymienionego, opłaty za dokonanie określonej

czynności procesowej w postępowaniu sądowym, którą było sporządzenie wniosku

o udzielenie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej X. Y. – sędzi

Sądu Rejonowego […] w [...]

Zasądzona kwota została ustalona w oparciu o § 18 ust. 1 Rozporządzenia

Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb

Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy

prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, zgodnie z którym opłata za dokonanie

określonej czynności procesowej w toku postępowania sądowego wynosi 25%

opłaty przewidzianej za obronę w sprawie, w której ta czynności ma być dokonana.

Opłata za obronę przed Sądem Najwyższym wynosi 1200 zł (§ 17 ust. 2 pkt 6

wymienionego rozporządzenia). W związku z powyższym opłata za dokonanie w

niniejszej sprawie przedmiotowej czynności w postaci sporządzenia wniosku o

zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej wymienionej Sędzi

wyniosła 300 zł. Do podanej kwoty należało doliczyć należny podatek VAT, stąd

zasądzona kwota wyniosła 369 zł.

Przy ustaleniu powyżej kwoty należało uwzględnić wyrok Trybunału

Konstytucyjnego z 23 kwietnia 2020 r., w sprawie o sygn. akt SK 66/19, w którym

stwierdzono, że analiza statusu adwokatów i radców prawnych oraz ich roli w

I ZI 1/26

3

postępowaniu, w którym występują jako podmioty powołane i zobowiązane do

zastępstwa prawnego, prowadzi do uznania, że różnicowanie ich wynagrodzenia

poprzez jego obniżenie, w stosunku do wynagrodzenia, które otrzymaliby, gdyby

występowali w sprawie jako pełnomocnicy z wyboru, nie ma konstytucyjnego

uzasadnienia (zob. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 23 kwietnia 2020 r., SK

66/19, OTK-A 2020, nr 13).

Mając na uwadze powyższe względy, Sąd Najwyższy postanowił, jak na

wstępie.

[J.J.]

[r.g.]