Sygnatura akt: I ZI 17/25
Sąd: Sąd Najwyższy
Wydział: Izba Odpowiedzialności Zawodowej Wydział I
Rodzaj: Zarządzenie
Data orzeczenia: 15 stycznia 2026 r.
W serwisie od: 4 listopada 2026 r.
Zestawienie z tego dnia
Kategorie: Sąd Najwyższy

Nie przyjęto wniosku o uchylenie immunitetu sędziego z Sądu Okręgowego w G.

Spór

Wnioskodawca domagał się zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu Okręgowego w G. za czyn z art. 18 § 3 k.k.

Ustalenia sądu

Sprawozdawca wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych wniosku, a wezwanie doręczono ze skutkiem z dniem 24 października 2025 r. Braków nie uzupełniono w wyznaczonym terminie.

Rozstrzygnięcie

Sąd odmówił przyjęcia wniosku i zakreślił sprawę w repertorium I ZI jako załatwioną.

Dlaczego

Wniosek nie spełniał warunków formalnych pisma procesowego określonych w k.p.k. i w ustawie o ustroju sądów powszechnych, a wnioskodawca nie usunął tych braków po wezwaniu.

Dla firm

Wniosek o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej musi być sporządzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego będącego pełnomocnikiem, jeśli nie pochodzi od prokuratora. Musi też wskazywać konkretną sprawę karną z sygnaturą akt, w której immunitet ma być uchylony.

Więcej o sprawie

Wnioskodawca nie uzupełnił braków formalnych w siedmiodniowym terminie, mimo wezwania z 2 października 2025 r. Wniosku nie podpisał pełnomocnik będący adwokatem lub radcą prawnym, a nie dołączono odpisu aktu oskarżenia z sygnaturą sprawy.

Wobec faktu, że wnioskodawca I. N. w wyznaczonym terminie nie uzupełnił powyżej wskazanego braku formalnego, należało zarządzić jak na wstępie.
Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy

Sąd: Sąd Najwyższy, Izba Odpowiedzialności Zawodowej Wydział I
Sygnatura: I ZI 17/25

Treść orzeczenia

I ZI 17/25

ZARZĄDZENIE Dnia 15 stycznia 2026 r.

1. Na podstawie art. 80 § 2a i 2b ustawy z dnia 27 lipca 2001 r.

Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2024 poz. 334; dalej:

„u.s.p.”) w zw. z art. 13 k.p.k. oraz art. 120 § 2 k.p.k. odmówić

przyjęcia wniosku o wydanie zezwolenie na pociągnięcie do

odpowiedzialności karnej X. Y. – sędziego Sądu Okręgowego w

G. z uwagi na niespełnienie warunków formalnych wniosku w postaci

braku przesłania wniosku sporządzonego i podpisanego przez

pełnomocnika będącego radcą prawnym lub adwokatem oraz braku

przesłania odpisu aktu oskarżenia wniesionego do sądu

wskazującego sprawę (sygnaturę akt pod którą został

zarejestrowany), w której immunitet ma być uchylony, pomimo

wcześniejszego wezwania do ich uzupełnienia;

2. Odpis zarządzenia doręczyć I. N. wraz z pouczeniem, że na

niniejsze zarządzenie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego –

Izby Odpowiedzialności Zawodowej w terminie zawitym 7 dni od dnia

jego doręczenia;

3. Sprawę zakreślić w repertorium I ZI, jako załatwioną.

Uzasadnienie

I. N. wniósł o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej X. Y.

– sędziego Sądu Okręgowego w G. o czyn z art. 18 § 3 k.k. (wniosek wraz z

załącznikami – k. 3-27).

Sprawozdawca zarządzeniem z dnia 2 października 2025 r. wezwał I. N. do

uzupełnienia braku formalnego ww. wniosku poprzez przesłanie wniosku

I ZI 17/25

sporządzonego i podpisanego przez pełnomocnika będącego radcą prawnym lub

adwokatem oraz przesłanie odpisu aktu oskarżenia wniesionego do sądu

wskazującego sprawę (sygnaturę akt pod którą został zarejestrowany), w której

immunitet ma być uchylony w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod

rygorem odmowy przyjęcia wniosku w razie nieusunięcia braku w wyznaczonym

terminie (zarządzenie – k. 44).

Przesyłka zaadresowana do I. N. została zwrócona do tut. sądu po

dwukrotnej awizacji w dniach 9 października 2025 r. i 17 października 2025 r., zaś

na podstawie art. 139 § 1 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p. została ona dołączona do akt

sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 24 października 2025 r. (przesyłka - k. 46-

47).

Przepis art. 119 § 1 k.p.k. określa wymogi formalne, jakie winno spełniać

każde pismo procesowe składane przez strony w procesie karnym, a więc także

wniosek o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej.

Zgodnie z treścią § 1 pkt 1 k.p.k. powołanego wyżej art. 119 k.p.k. wniosek

o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności – będący pismem

procesowym – winien zawierać oznaczenie sprawy karnej, której dotyczy. Innymi

słowy wnioskodawca ma obowiązek wskazać konkretne postępowanie karne, które

jest prowadzone przeciwko sędziemu, stawiane mu zarzuty oraz organ sądowy,

przed którym to postępowanie się toczy. Uchylenie immunitetu sędziemu nie może

bowiem nastąpić in abstracto, lecz tylko w konkretnej sprawie i w zakresie

konkretnych czynów zarzucanych sędziemu. Poza tym, w myśl art. 80 § 2a u.s.p.

wniosek o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej, jeżeli

nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez

adwokata albo radcę prawnego będącego pełnomocnikiem.

Natomiast jak stanowi art. 80 § 2b u.s.p., jeżeli wniosek o zezwolenie na

pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej nie odpowiada warunkom

formalnym pisma procesowego określonym w Kodeksie postępowania karnego lub

jest oczywiście bezzasadny, prezes sądu dyscyplinarnego, w drodze zarządzenia,

odmawia jego przyjęcia.

Wobec faktu, że wnioskodawca I. N. w wyznaczonym terminie nie uzupełnił

powyżej wskazanego braku formalnego, należało zarządzić jak na wstępie.

I ZI 17/25

[M. T.]

[r.g.]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.