Sąd Najwyższy zostawił bez rozpoznania prośbę wnioskodawcy o pełnomocnika z urzędu

W dniu 26 sierpnia 2026 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek G.D. z dnia

17 sierpnia 2026 r. o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej

prokurator Prokuratury Rejonowej w [...] X. Y.

Zarządzeniem z dnia 2 września 2026 r., sygn. akt I ZI 72/26, wezwano

wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wyrażenie zgody na

pociągnięcie prokurator do odpowiedzialności karnej, poprzez sporządzenie i

podpisanie wniosku przez adwokata bądź radcę prawnego oraz przesłania odpisu

aktu oskarżenia wniesionego do sądu wskazującego sprawę, w której immunitet ma

być uchylony, pouczając, iż wskazany brak formalny powinien być uzupełniony w

terminie 7 dni od otrzymania zarządzenia, pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku.

Wezwanie zostało odebrane przez wnioskodawcę w dniu 7 września 2026 r. (k. 44).

I ZI 72/26

2

W dniu 3 września 2026 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo G.D.

stanowiące „rozszerzenie wniosku o pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności

karnej”.

W odpowiedzi na zarządzenie pismem z dnia 14 września 2026 r. (data

wpływu do Sądu Najwyższego) G.D. wniósł o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Zarządzeniem z dnia 6 października 2026 r., sygn. akt I ZI 72/26, odmówiono

przyjęcia wniosku wobec stwierdzenia, iż powyższy cechuje oczywista

bezzasadność.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Wniosek G.D. o ustanowienie pełnomocnika z urzędu należało pozostawić

bez rozpoznania.

Mając na uwadze, iż odmówiono przyjęcia wniosku o zezwolenie na

pociągnięcie do odpowiedzialności karnej prokurator Prokuratury Rejonowej w [...] X.

Y. z uwagi na oczywistą powyższego bezzasadność, żądanie wnioskującego o

ustanowienie pełnomocnika z urzędu należało uznać za bezprzedmiotowe i

postanowić, jak na wstępie.

[J.J.]

[r.g.]