Sędzia Sądu Najwyższego domaga się od Skarbu Państwa różnicy w wynagrodzeniu za 2021 i 2022

W dniu 29 grudnia 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynął pozew SSN X. Y.

przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Najwyższemu o zasądzenie kwoty

44 388,97 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie do dnia zapłaty

tytułem różnicy pomiędzy należnym a wypłaconym wynagrodzeniem za pracę za

lata 2021 i 2022. Stosownie do treści art. 27a § 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 grudnia

2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. z 2024 r. poz. 622 – dalej: „u.SN”) sprawa ta

została przekazana do rozpoznania Izbie Odpowiedzialności Zawodowej, do

właściwości której należą sprawy z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń

I ZPU 18/25

2

społecznych dotyczące sędziów Sądu Najwyższego (k. 4-15 – pozew; k. 38 –

postanowienie; k. 44-44v – uzasadnienie).

Przed Sądem Najwyższym zawisła również sprawa o sygn. akt I ZPU 4/23,

w której przedmiotem rozpoznania jest powództwo innego sędziego Sądu

Najwyższego o zapłatę wynagrodzenia. Podstawa faktyczna i prawna tej sprawy

jest taka sama jak sprawy o sygn. akt I ZPU 18/25. W toku postępowania

prowadzonego w sprawie o sygn. akt I ZPU 4/23 Sąd Najwyższy postanowieniem z

dnia 24 września 2024 r. wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem

prawnym cyt.: „Czy art. 27a § 1 pkt 3 i art. 27a § 4 pkt 3 ustawy z dnia 8 grudnia

2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jednolity Dz.U. z 23 kwietnia 2024 r., poz. 622)

jest zgodny z art. 2, art. 32 ust. 1, art. 176 ust. 1 i art. 177 Konstytucji

Rzeczypospolitej Polskiej?”. Występując z powyższym pytaniem, Sąd Najwyższy

zawiesił prowadzone postępowanie na podstawie art. 177 § 1 pkt 31 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 177 § 1 pkt 31 k.p.c. sąd może zawiesić postępowanie

z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego

się przed Trybunałem Konstytucyjnym albo Trybunałem Sprawiedliwości Unii

Europejskiej.

Pytanie prawne Sądu Najwyższego przedstawione Trybunałowi

Konstytucyjnemu w sprawie o sygn. akt I ZPU 4/23 dotyczy kwestii o charakterze

ustrojowym, związanych z właściwością Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu

Najwyższego, której powierzono rozpatrywanie spraw z zakresu prawa pracy

i ubezpieczeń sędziów Sądu Najwyższego.

Rozstrzygnięcie przez Trybunał Konstytucyjny wątpliwości co do zgodności

art. 27a § 1 pkt 3 i art. 27a § 4 pkt 3 u.SN z art. 2, art. 32 ust. 1, art. 176 i art. 177

Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, będzie miało wpływ na treść rozstrzygnięcia

w sprawie o sygn. akt I ZPU 18/25. W przypadku uznania niezgodności wyżej

wymienionych przepisów prawnych, orzeczenie w niniejszej sprawie będzie

musiało uwzględniać stan prawny ukształtowany orzeczeniem Trybunału

Konstytucyjnego, a więc albo zawierać rozstrzygnięcie o charakterze

merytorycznym co do żądań pozwu, albo orzeczenie o przekazaniu sprawy do

I ZPU 18/25

3

rozpoznania sądowi powszechnemu na zasadach ogólnych, wynikających z istoty

niniejszej sprawy.

Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.

[M. T.]

[a.ł]

Paweł Wojciechowski