Sąd Najwyższy umorzył postępowanie dyscyplinarne prokuratora zmarłego w listopadzie 2025

Przed Sądem Najwyższym – Izbą Odpowiedzialności Zawodowej zawisła

sprawa dyscyplinarna prokuratora Prokuratury Rejonowej w J. X.Y., obwinionego o

popełnienie przewinienia dyscyplinarnego z art. 137 § 1 pkt 5 ustawy – Prawo o

prokuraturze wyczerpującego jednocześnie znamiona umyślnego występku z art.

178a § 1 k.k.

Sąd Najwyższy postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 4 września

2024 r., sygn. akt I ZSK 1/24, zawiesił postępowanie dyscyplinarne do czasu

I ZSK 1/24

2

prawomocnego zakończenia postępowania karnego o przestępstwo z art. 178a § 1

k.k. prowadzonego przeciwko X.Y. przez Prokuraturę Okręgową w Z. w sprawie o

sygn. akt […].

W dniu 27 listopada 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynął akt zgonu X.Y., z

którego wynika, że wyżej wymieniony zmarł w dniu 20 listopada 2025 r.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Zgodnie z treścią art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. stosowanego w prokuratorskim

postępowaniu dyscyplinarnym na mocy odesłania zawartego w art. 171 pkt 1

ustawy – Prawo o prokuraturze, śmierć obwinionego stanowi negatywną przesłankę

procesową, której zaistnienie na etapie prowadzonego postępowania

dyscyplinarnego obliguje sąd dyscyplinarny do jego umorzenia.

W związku z zaistnieniem wskazanego zdarzenia prawnego, zawieszone

postępowanie dyscyplinarne prowadzone wobec prokuratora X.Y. należało podjąć,

a następnie umorzyć, w oparciu o treść powołanego wyżej unormowania.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji.

[M. T.]

[a.ł]