Sygnatura akt: II CSKP 1018/23
Sąd: Sąd Najwyższy
Wydział: Izba Cywilna Wydział II
Rodzaj: Postanowienie
Data orzeczenia: 22 października 2026 r.
W serwisie od: 3 listopada 2026 r.
Zestawienie z tego dnia
Kategorie: Sąd Najwyższy

Adwokat z urzędu dostanie 4050 zł za kasację powódki. Wniosek spłynął po wyroku

Spór

Powódka M. G. dochodziła zapłaty i nakazania od Szpitala Klinicznego w W. oraz Samodzielnego Zespołu Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej w W. Sprawa toczyła się po skardze kasacyjnej powódki.

Ustalenia sądu

Pełnomocnik z urzędu udzielał powódce pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym, która nie została opłacona. Wniosek o przyznanie kosztów został złożony 1 października 2026 r., a w wyroku z 24 kwietnia 2026 r. Sąd Najwyższy o kosztach nie orzekł.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy przyznał adwokatowi D. K. ze środków Skarbu Państwa kwotę 4050 zł, powiększoną o należny podatek VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu.

Dlaczego

Sąd uznał, że wniosek pełnomocnika nie może być uznany za spóźniony i musiał zostać rozpoznany, a wysokość opłaty ustalono na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 14 maja 2024 r.

Dla firm

Wniosek o koszty nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu, pominięty w wyroku, może zostać złożony po jego wydaniu i nie jest przez to spóźniony.

Więcej o sprawie

W wyroku z 24 kwietnia 2026 r. SN nie orzekł o tych kosztach, bo skarga kasacyjna żądała ich zasądzenia od pozwanej. Wniosek pełnomocnika z 1 października 2026 r. uznano za niespóźniony.

Tym samym wniosek pełnomocnika nie może być uznany za spóźniony i musiał podlegać rozpoznaniu.
Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy

Sąd: Sąd Najwyższy, Izba Cywilna Wydział II
Sygnatura: II CSKP 1018/23

Treść orzeczenia

II CSKP 1018/23

POSTANOWIENIE

22 października 2026 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Piotr Telusiewicz

na posiedzeniu niejawnym 22 października 2026 r. w Warszawie

na skutek skargi kasacyjnej M. G.

od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie

z 7 czerwca 2022 r., I ACa 20/22,

w sprawie z powództwa M. G.

przeciwko Szpitalowi Klinicznemu w W. i Samodzielnemu Zespołowi Publicznych

Zakładów Opieki Zdrowotnej w W.

o zapłatę i nakazanie,

przyznaje i nakazuje wypłacić ze środków Skarbu Państwa -

Sądu Apelacyjnego w Warszawie na rzecz adwokata D. K. kwotę

4050 (cztery tysiące pięćdziesiąt) złotych, powiększoną o należny

podatek VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej

udzielonej z urzędu powódce.

Uzasadnienie

W wyroku z 24 kwietnia 2026 r. Sąd Najwyższy nie orzekł o kosztach

nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu kasacyjnym z urzędu

powódce, gdyż w skardze kasacyjnej zawarty został wniosek o zasądzenie kosztów

tego postępowania od strony pozwanej, a nie wniosek o przyznanie

pełnomocnikowi powódki kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (przykładowo

wskazano też wyrok SN z 30 listopada 2018 r., I CSK 656/17).

II CSKP 1018/23

W piśmie z 1 października 2026 r. pełnomocnik powódki złożył wniosek

o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu

kasacyjnym z urzędu powódce. Składając odpowiedni wniosek pełnomocnik

powołał się jednocześnie na pogląd wyrażony w postanowieniu Sądu Najwyższego

z 24 marca 2026 r. (I CNP 85/24).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zaaprobować należy stanowisko wyrażone w postanowieniu Sądu

Najwyższego z 24 marca 2026 r. (I CNP 85/24). Tym samym wniosek

pełnomocnika nie może być uznany za spóźniony i musiał podlegać rozpoznaniu.

O wysokości opłaty orzeczono zatem na podstawie § 8 pkt 6 w zw. z § 16 ust.

4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie

ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów

nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.

[r.g.]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.