- Sygnatura akt
- II CSKP 400/23
- Sąd
- Sąd Najwyższy
- Wydział
- Izba Cywilna Wydział II
- Rodzaj
- Wyrok
- Data orzeczenia
- 19 grudnia 2025 r.
- Rozstrzygnięcie
- Orzeczenie uchylone
- Żądanie pozwu
- 1 618 548 zł
- W serwisie od
Zestawienie z tego dnia- Kategorie
- Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap
Panele inne niż w projekcie kosztowały więcej. SN uchylił zasądzenie ponad żądanie pozwu
Przejdź do orzeczenia, 10 min czytania
Spór
Generalny wykonawca domagał się od inwestora zapłaty za dodatkowe roboty i przestoje, w tym za montaż paneli zamiast okładziny przewidzianej w projekcie. Inwestor wnosił o oddalenie powództwa.
Ustalenia sądu
Zmiana wykończenia paneli wynikała z rozwiązań architektonicznych inwestora, a błędy w przedmiarze inwestorskim zaniżały powierzchnię okładzin. Sąd Apelacyjny uznał, że wykonawca nie mógł ich wykryć bez projektu elewacji, którego mu nie przedstawiono.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego w części zasądzającej 36 762,59 zł z odsetkami oraz w zakresie kosztów, sprawę przekazał do ponownego rozpoznania, a skargę kasacyjną w pozostałym zakresie oddalił.
Dlaczego
Sąd Apelacyjny zasądził kwotę przenoszącą żądanie pozwu, co naruszyło zasadę związania żądaniem i zakresem zaskarżenia. Zarzuty dotyczące podstawy odpowiedzialności inwestora Sąd Najwyższy uznał za chybione.
Dla firm
Sąd nie może zasądzić więcej, niż wynosi żądanie pozwu. Wykonawca nie odpowiada za błędy przedmiaru inwestora, jeśli nie mógł ich wykryć przy należytej staranności.
Więcej o sprawie
Wykonawca stracił 100 tys. zł zaliczki na panele przewidziane w projekcie, których nie zastosowano, a inwestor odmówił zgody na ograniczenie powierzchni okładziny.
Sąd Apelacyjny uznał roszczenie powoda pozostające obecnie przedmiotem sporu za zasadne w całości i zasądził na rzecz powódki od pozwanego z tego tytułu dodatkowo 343 719,80 zł z odsetkami od 23 stycznia 2011 r.
- Rozstrzygnięcie
- Orzeczenie uchylone
- Żądanie pozwu
- 1 618 548 zł
- Sąd
- Sąd Najwyższy, Izba Cywilna Wydział II
- Sygnatura
- II CSKP 400/23
Treść orzeczenia około 10 minut czytania
II CSKP 400/23
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
19 grudnia 2025 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marta Romańska (przewodniczący)
SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca)
SSN Agnieszka Piotrowska
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 19 grudnia 2025 r. w Warszawie
skargi kasacyjnej N. w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 24 listopada 2021 r., V ACa 473/21,
w sprawie z powództwa P. spółki akcyjnej w W.
przeciwko N. w W.
z udziałem interwenienta ubocznego S. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w
L. o zapłatę,
1. uchyla zaskarżony wyrok w punkcie I lit. b w części
zasądzającej od pozwanego na rzecz powódki kwotę 36762,59
(trzydzieści sześć tysięcy siedemset sześćdziesiąt dwa złote
59/100) z odsetkami ustawowymi od 23 stycznia 2011 r. do 31
grudnia 2015 r. oraz odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia
1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty, w punkcie I lit. c orzekającym o
kosztach procesu oraz w pkt IV orzekającym o kosztach
postępowania apelacyjnego i w tym zakresie przekazuje sprawę
II CSKP 400/23
2
Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania i
rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego;
2. oddala skargę kasacyjną w pozostałej części.
Grzegorz Misiurek
Marta Romańska
Agnieszka Piotrowska
II CSKP 400/23
3
Uzasadnienie
Powódka P. Spółka Akcyjna w W. w pozwie z 15 kwietnia 2011 r. wniosła o
zasądzenie od pozwanego N. w W. 1 618 547,50 zł z odsetkami ustawowymi od
szczegółowo określonych kwot i dat. W uzasadnieniu wskazała, że dochodzona
kwota stanowi sumę – wyszczególnionych w dwudziestu pozycjach - roszczeń
z tytułu poniesionych przez nią kosztów wykonania dodatkowych czynności i robót
budowlanych, nieobjętych umową zawartą między stronami […], pierwotnym
projektem budowlanym oraz przestojów związanych z wstrzymaniem robót,
należnych częściowo na podstawie art. 471 k.c. a częściowo na podstawie przepisów
o świadczeniu nienależym.
Pozwany wniósł o oddalenie powództwa.
S. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w L. - interwenient uboczny po
stronie pozwanej wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od
powódki na rzecz przypozwanego kosztów procesu.
Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z 22 grudnia 2020 r zasądził od
pozwanego na rzecz powódki 692 153,30 zł z odsetkami ustawowymi od 23 stycznia
2011 r. do 31 grudnia 2015 r. oraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 1
stycznia 2016 r. do dnia zapłaty (pkt I); oddalił powództwo w pozostałym zakresie
(pkt II) i orzekł o kosztach procesu (pkt III i IV).
Sąd Apelacyjny w Warszawie, po rozpoznaniu apelacji obu stron
i interwenienta ubocznego, wyrokiem z 24 listopada 2021 r. zaskarżonym skargą
kasacyjną zmienił wyrok Sądu Okręgowego w ten sposób, że: w pkt I oddalił
powództwo w zakresie żądania zapłaty 283 859,61 zł z odsetkami ustawowymi
i odsetkami za opóźnienie (pkt I a); w pkt II zasądził od pozwanego na rzecz powódki
343 719,80 zł z odsetkami ustawowymi od 23 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2015 r.
i odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty (pkt I
b); oddalił w pozostałej części apelacje powódki (pkt II), pozwanego (pkt III)
i interwenienta ubocznego (pkt IV) oraz orzekł o kosztach procesu za obie instancje
(pkt I c, V i VI).
II CSKP 400/23
4
W sprawie ustalono, że strony […] zawarły – na podstawie przepisów ustawy
Prawo zamówień publicznych - umowę kompleksową […] o realizację inwestycji
(generalne wykonawstwo), której przedmiotem było wybudowanie budynku […].
Obowiązkiem generalnego wykonawcy (powódki) było wykonywanie robót
zgodnie z przekazanym przez inwestora (pozwanego) projektem budowlanym
i wykonawczym, dokumentacją przetargową specyfikacją techniczną wykonania
i odbioru robót, z zachowaniem jak najwyższej staranności ocenianej przy
uwzględnieniu profesjonalnego, zawodowego charakteru prowadzonej działalności,
na podstawie i zgodnie z postanowieniami umowy, zgodnymi z umową poleceniami
inwestora i bieżącymi wskazaniami kierownika kontraktu, wymaganiami mających
zastosowanie norm technicznych i obowiązujących przepisów prawa, powszechnie
uznanych zasad sztuki budowlanej oraz aktualnym stanem wiedzy technicznej;
inwestor przekazał wykonawcy przedmiar robót. […]
W toku wykonywania umowy zaszła konieczność wykonania dodatkowych
czynności i robót budowlanych nieobjętych umową zawartą między stronami […] i
pierwotnym projektem budowlanym. Wywoływało to konieczność wstrzymywania
prac oraz przestoje i pociągało za sobą zwiększone koszty wykonania robót.
Na obecnym etapie postępowania przedmiotem sporu pozostawało jedynie
roszczenie o zapłatę kwoty 343 719,80 zł z tytułu dostawy i montażu paneli […]. Z
ustaleń dokonanych w tym zakresie wynika, że w dokumentacji projektowej
przewidziano montaż okładziny […], jednak z uwagi na zastosowanie innych niż
określone w projekcie rozwiązań architektonicznych (dotyczących elewacji i
posadzek) zmieniono rodzaj wykończenia paneli […]. Spowodowało to konieczność
zastosowania innego sposobu wykończenia połączeń paneli ściennych i sufitowych
i pociągnęło za sobą zwiększenie kosztów wykonania tych prac o 406 957,21 zł, w
tym utratę zaliczkę w kwocie 100 000,00 zł, uiszczonej przez powódkę na poczet
zakupu paneli przewidzianych w projekcie pierwotnym. Zwiększenie kosztów
dostawy i montażu paneli zamiennych wynikało również z zaniżenia w przedmiarze
inwestorskim – na skutek błędu - powierzchni wymagających wykończenia okładziną
[…]. Pozwany nie wyraził zaś zgody na zaproponowane przez powódkę na etapie
wykonawczym ograniczenie powierzchni przewidzianej obłożenia wykładzina […].
II CSKP 400/23
5
W świetle przytoczonych ustaleń faktycznych, Sąd Okręgowy uznał za
usprawiedliwione - na podstawie art. 410 w związku z art. 405 k.c. - roszczenie
związane ze zmianą zastosowanej okładziny […] jedynie w części obejmującej
utracona zaliczkę (100 000,00 zł). Oddalając dalej idące w tym zakresie żądanie
wskazał, że powódka wykonała prace bez uzyskania od pozwanego odpowiedzi na
pytanie, czy za nie zapłaci, zaś informacje o ilości potrzebnej okładziny znajdowały
się w projekcie i można było ją łatwo obliczyć.
Sąd Apelacyjny uznał roszczenie powoda pozostające obecnie przedmiotem
sporu za zasadne w całości i zasądził na rzecz powódki od pozwanego z tego tytułu
dodatkowo 343 719,80 zł z odsetkami od 23 stycznia 2011 r. (pkt I b). Wskazał, że
wykonawca nie ponosi odpowiedzialności za wadliwe sporządzenie przez inwestora
przedmiaru i kosztorysu robót; określono w nich nie tylko zaniżoną powierzchnię
okładzin, ale pominięto (podobnie jak w projekcie) konieczność zastosowania
elementów […]. Wykonawca mógłby dostrzec te błędy i nieścisłości, gdyby
dysponował projektem architektonicznym elewacji wewnętrznych, co w konkretnym
stanie faktycznym nie miało miejsca. Wykrycie tych niedociągnięć wymagałoby
dużego nakładu pracy. W tych okolicznościach powódka była uprawniona do żądania
– na podstawie przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu - zapłaty za wykonane
roboty wykraczające poza zakres świadczenia ustalony w umowie.
Pozwany w skardze kasacyjnej skierowanej przeciwko rozstrzygnięciom:
uwzgledniającemu apelację powoda oraz powództwo w części dotyczącej żądania
zapłaty 343 719,80 zł (pkt I b) i oddalającemu apelację pozwanego (pkt III c) wyroku
Sądu Apelacyjnego wniósł o uchylenie tego orzeczenia w zaskarżonej części i:
- oddalenie apelacji powódki w zakresie żądanie zapłaty wymienionej kwoty,
ewentualnie
- przekazanie Sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania
i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego.
W ramach pierwszej podstawy kasacyjnej skarżący zarzucił naruszenie art.
405 w związku z art. 410 § 1 k.c. oraz art. 65 § 1 i 2 k.c. przez niewłaściwe
zastosowanie. Podstawę naruszenia przepisów postępowania wypełnił zaś zarzutem
obrazy art. 321 w związku z art. 391 § 1 k.p.c. oraz art. 378 § 1 k.p.c.
II CSKP 400/23
6
Powódka w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosła o jej oddalenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W pierwszej kolejności należało odnieść się do zarzutów podniesionych
w ramach podstawy kasacyjnej naruszenia prawa materialnego, zmierzających do
podważenia zasady (podstawy) odpowiedzialności pozwanego przyjętej
w zaskarżonym wyroku, jako że zarzuty procesowe nie zostały powiązane
z podstawą faktyczną tego orzeczenia, lecz z naruszeniem reguł wyznaczających
zakres orzekania (związania żądaniem pozwu oraz zakresem zaskarżenia.).
Podnosząc zarzut naruszenia art. 405 k.c. w związku z art. 410 § 1 k.c.,
skarżący wskazał na ich niewłaściwe zastosowania z uwagi na brak ustalenia, że
wykonane przez powódkę prace przy montażu paneli były świadczeniem
nienależnym, przy jednoczesnym stwierdzeniu, iż prace te wchodziły w zakres
przedmiotu umowy […] Niewątpliwie montaż okładziny został przewidziany w
umowie. Sąd Apelacyjny analizując tę kwestię wskazał jednak wyraźnie, że zakres
związanych z tym prac został określony w załącznikach do umowy w sposób wadliwy,
wprowadzający wykonawcę w błąd, którego nie mógł on wykryć nawet przy
zachowaniu należytej staranności; mógłby to uczynić – na co wskazują wnioski
zawarte w opinii biegłego - po zapoznania się z projektem architektonicznym elewacji
wewnętrznej, którego jednak mu nie przedstawiono. Nie był też w stanie przed
terminem złożenia oferty […] zweryfikować wszystkich wyliczeń zawartych w
przedmiarze i kosztorysie inwestorskim […] Sąd Apelacyjny dostrzegł również, że w
projekcie podstawowym i kosztorysie inwestorskim nie przewidziano zastosowania
przy montażu paneli elementów narożnych. W konkluzji przyjął, że wykonane prace
wykraczały poza zakres ustalony w umowie.
Wbrew odmiennemu zapatrywaniu skarżącego, przytoczone okoliczności
w pełni usprawiedliwiały ocenę roszczenia powódki przez pryzmat art. 405 w związku
z art. 410 § 1 k.c. W świetle orzecznictwa Sądu Najwyższego, nie budzi wątpliwości
możliwość zastosowania tych przepisów do żądania zwrotu świadczenia
nienależnego spełnionego w wykonaniu robót budowlanych niewskazanych
w umowie zawartej w reżimie przepisów ustawy o zamówieniach publicznych (zob.
m.in. wyroki SN: z 29 kwietnia 2005 r., V CK 537/04; z 10 października 2007 r., I CSK
II CSKP 400/23
7
234/07; z 19 marca 2015 r., IV CSK 368/14; z 11 maja 2017 r., II CSK541/16 – nie
publ.). Na marginesie wypada zauważyć, że skarżący w apelacji nie kwestionował
ich naruszenia przy uwzględnieniu żądania zwrotu utraconej przez powódkę zaliczki,
uiszczonej na zakup paneli.
Wniosków wyprowadzonych z powyższej oceny Sądu Apelacyjnego nie
podważa zastrzeżenie zawarte w […] umowy, wyłączające możliwość powołania się
przez wykonawcę na pominięcie lub błąd co do przedmiotu oraz specyfikacji
zawartych w dokumentach umownych w celu uzyskania zmiany wysokości
wynagrodzenia. Sąd Apelacyjny prawidłowo uznał, że zastrzeżenie to zostało
odniesione do sytuacji, w której pominięcie lub błąd były wynikiem nienależytej
staranności wykonawcy, czego – w konkretnym stanie faktycznym – powódce
przypisać nie można, gdyż błędne oznaczenie zakresu robót zostało spowodowane
działaniem pozwanego. Trafność tej wykładni postanowienia umownego,
sprzeciwiającej się dopuszczalności rozszerzenia odpowiedzialności dłużnika na
okoliczności obciążające wierzyciela, znajduje oparcie w art. 473 § 1 oraz art., 3531
k.c. (zob. wyrok SN z 27 września 2013 r., I CSK 748/12, OSNC 2014, nr 6, poz. 67).
Wykonawca nie ma obowiązku w chwili przystąpienia do przetargu oraz
podpisywania umowy szczegółowego merytorycznego sprawdzenia przedstawionej
mu przez inwestora dokumentacji, wymagającego specjalistycznych obliczeń
i wiedzy z zakresu projektowania, w celu wykrycia jej ewentualnych wad (zob. wyroki
SN: z 25 listopada 2015 r., V CSK 138/16, nie publ; z 27 marca 2000 r., III CKN
629/98, OSNC 2000, nr 9, poz.173 i z 26 czerwca 2008 r., II CSK 101/08 – nie publ.).
Podniesiony przez skarżącego zarzut naruszenia art. 65 § 1 i 2 k.c., oparty
odmiennych – wadliwych - założeniach należało uznać za chybiony.
Nie można było natomiast odmówić słuszności zarzutom podniesionym
w ramach podstawy kasacyjnej naruszenia przepisów postępowania.
Powódka domagała się zapłaty z tytułu wykonania - nieobjętych umową - prac
związanych z montażem paneli kwoty 406 957,21 zł. Sąd pierwszej instancji
uwzględnił to roszczenie w pkt I wyroku częściowo, tj. co do kwoty 100 000,00 zł.
Sąd Apelacyjny, uznając zgłoszone roszczenie za usprawiedliwione w całości,
zasądził od pozwanego na rzecz powódki dodatkowo kwotę 343 719,80 zł, a więc
II CSKP 400/23
8
przenoszącą żądanie zgłoszone w pozwie o 36 762,59 zł, przez co naruszył art. 321
§ 1 w związku z art. 391 § 1 k.p.c. Wyszedł tym samym również poza granice
zaskarżenia wskazane w apelacji powódki, która - w zakresie przedmiotowego
roszczenia - kwestionowała jedynie oddalenie powództwo w zakresie kwoty
306 957,21 zł, co nie pozwoliło skutecznie odeprzeć zarzutu naruszenia art. 378 § 1
k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 38914 i art. 39815 § 1 orzekł,
jak w sentencji.
Wobec uchylenia zaskarżonego wyroku w części i przekazania sprawy w tym
zakresie do ponownego rozpoznania, w przedmiocie zgłoszonego w skardze
kasacyjnej wniosku restytucyjnego orzeknie Sąd drugiej instancji (zob. wyrok SN z 22
marca 2006 r., III CSK 30/06, nie publ. i przywołane tam orzecznictwo).
Grzegorz Misiurek
Marta Romańska
Agnieszka Piotrowska
(A.T.)
[a.ł]
Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.