Uczestniczka cofnęła skargę kasacyjną w sporze o dział spadku. SN umorzył postępowanie

Pismem z 17 listopada 2025 r. uczestniczka cofnęła w całości skargę

kasacyjną, wniosła o umorzenie postępowania kasacyjnego. W tym samym piśmie

wnioskodawczyni wyraziła zgodę na cofnięcie skargi i nie domagała się zwrotu

kosztów zastępstwa procesowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Według art. 39821 k.p.c., jeżeli nie ma szczególnych przepisów

o postępowaniu przed Sądem Najwyższym, do postępowania tego stosuje się

odpowiednio przepisy o apelacji, z tym że skargę kasacyjną cofnąć może również

II CSKP 547/23

2

sama strona, a termin na sporządzenie uzasadnienia orzeczenia przez Sąd

Najwyższy wynosi miesiąc. Odpowiednie zastosowanie znajduje między innymi art.

391 § 2 zd. 1 k.p.c., zgodnie z którym w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji

umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu.

W odniesieniu do postępowania kasacyjnego oznacza to, że w wypadku cofnięcia

skargi kasacyjnej Sąd Najwyższy umarza postępowanie kasacyjne, orzekając

o kosztach tego postępowania. W rozpoznawanej sprawie skarżący cofnął skargę

kasacyjną. W orzecznictwie przyjmuje się, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest

czynnością procesową, która nie podlega kontroli sądu (tak m.in. postanowienia

SN: z 3 września 1998 r., I CKN 820/97; z 14 czerwca 2017 r., I CSK 520/16;

z 6 października 2023 r., I CSK 675/23; z 3 lipca 2020 r., I CSK 178/20).

Wobec powyższego, na podstawie art. 391 § 2 w zw. z art. 398²¹ k.p.c.,

Sąd Najwyższy orzekł, jak w punkcie I sentencji.

Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego uzasadnia art. 520 § 1

k.p.c.

[SOP]