Sąd Najwyższy wyłączył sędziego R.T. od rozpoznania wniosku o zbadanie niezawisłości sędziego

26 maja 2026 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło złożone przez sędziego

Sądu Najwyższego R. T. -– żądanie wyłączenia go od udziału w rozpoznawaniu

sprawy o sygn. akt II KB 48/25. Swój wniosek sędzia umotywował tym, że w

składzie rozpoznającym wniosek o ponowne zbadanie wymogów niezawisłości i

II KB 48/25

2

bezstronności przez sędziego Sądu Okręgowego w [...] X. Y., biorą udział

sędziowie Sądu Najwyższego: T.D., J.G. i K. Z., którzy zostali powołani do

pełnienia urzędu sędziego Sądu Najwyższego z udziałem Krajowej Rady

Sądownictwa ukształtowanej w sposób określony w nowelizacji ustawy o KRS.

Zdaniem wnioskującego, tak ukształtowany skład, nie zapewnia wnioskodawcy

możliwości realizacji prawa do rozpoznania sprawy przez niezawisły i bezstronny

sąd ustanowiony ustawą. Wobec powyższego, sędzia SN R.T. na wypadek

niewyłączenia ww. sędziów, wniósł o wyłączenie go od rozpoznania sprawy o sygn.

II KB 48/25.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Żądanie sędziego o wyłączenie od udziału w sprawie jest zasadne.

Na wstępie należy wskazać – jak trafnie zauważył Sąd Najwyższy

w postanowieniu z 19 maja 2023 r., o sygn. II KK 105/23 - że złożenie przez

sędziego żądania wyłączenia od udziału w sprawie, wskazujące na istnienie

okoliczności mogących wpłynąć na jego bezstronność wymaganą przez prawo i

uzasadniających obawę co do możliwości obiektywnego orzekania w konkretnej

sprawie, obliguje nie tylko do wnikliwego rozważenia przedstawionych przesłanek

tej inicjatywy, ale w wypadku potwierdzenia ich rzeczywistego występowania,

powinno - co do zasady - prowadzić do uwzględnienia wniosku sędziego o

wyłączenie od udziału w rozpoznawaniu sprawy, zwłaszcza gdy w odbiorze

zewnętrznym może powstać wątpliwość co do istnienia kierunkowego nastawienia

sędziego do stron procesowych lub uczestników postępowania (porównaj również

przywołane w w/w postanowieniu z 19 maja 2023 r. – pogląd prawny zawarty w

postanowieniu Sądu Najwyższego z 21 maja 2020 r., II KO 18/20).

Instytucja wyłączenia sędziego z powodu uzasadnionych wątpliwości co do

jego bezstronności w danej sprawie jest uregulowana w art. 41 § 1 k.p.k.

Wyłączenie sędziego może mieć miejsce w sytuacji, gdy ujawnią się okoliczności o

takim charakterze, że brak jest możliwości przekonania każdego rozsądnie

myślącego, kto powziął wątpliwości co do bezstronności, że z całą pewnością nie

wpłyną one na obiektywizm rozpoznania sprawy i treść rozstrzygnięcia kończącego

II KB 48/25

3

postępowanie (zob. postanowienie SN z 11 września 2019 r., I DO 44/19, Lex nr

2729821).

Do zastosowania art. 41 § 1 k.p.k. jest konieczne uprawdopodobnienie

wystąpienia okoliczności, która z istoty swej ma charakter zagrażający

bezstronności sędziego w ramach zewnętrznie uzasadnionego przekonania (wyrok

SN z 19 lipca 2017 r., V KS 7/17, Lex 2340622; wyrok SN z dnia 25 lutego 2015 r.,

III KK 351/14, Lex 1665591).

Argumenty SSN R.T. pozwalają na stwierdzenie, że występuje sytuacja z art.

41 § 1 k.p.k. Przypomnieć w tym miejscu należy, że przedmiotem sprawy o sygn.

akt II KB 48/25 jest wniosek o ponowne zbadanie spełniania wymogów

niezawisłości i bezstronności sędziego Sądu Okręgowego w [...] X. Y., oparty na

poglądzie przeciwnym do tego jaki zaprezentował we wniosku, będącym

przedmiotem rozpoznania, SSN R.T.. Zdaniem Sądu Najwyższego

niedopuszczalnym jest sytuacja, gdy pośrednio czy też bezpośrednio przed

rozpoznaniem sprawy sędzia wyraża pogląd, który ma istotne znaczenie dla

rozpoznania sprawy. Z taką sytuacją mamy do czynienia w nn. sprawie. Uznać

zatem należy, że wątpliwości odnoszące się do bezstronności sędziego Sądu

Najwyższego R.T. są na tyle istotne, że uzasadniają zastosowanie art. 41 § 1 k.p.k.

Mając powyższe okoliczności na uwadze orzeczono jak w części

dyspozytywnej nn. postanowienia.

[WB]

[r.g.]