Skazana nie dostała wstrzymania wykonania wyroku mimo trudnej sytuacji rodzinnej

Kasację od w/w wyroku Sądu odwoławczego wniósł obrońca skazanej,

zarzucając rażące naruszenie przepisów prawa, co miało wpływ na treść

zaskarżonego wyroku. Dodatkowo osobiście skazana złożyła wniosek o

wstrzymanie wykonania orzeczenia argumentując, że za jego uwzględnieniem

przemawia bardzo trudna sytuacja rodzinna i życiowa skazanej

Sąd Najwyższy stwierdza, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Wstrzymanie wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji

wchodzi w grę wyjątkowo, w razie zaistnienia szczególnych okolicznościach, a to z

tego względu, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego wyroku sądu

II KK 114/26

2

odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem trafności zawartych w nim

rozstrzygnięć, które podlegają bezzwłocznemu wykonaniu. Zgodnie z regułą

wyrażoną w art. 9 § 1 k.k.w. postępowanie wykonawcze wszczyna się

bezzwłocznie, gdy orzeczenie stało się wykonalne, a wyrok - w myśl art. 9 § 2 k.k.w.

- staje się wykonalny z chwilą jego uprawomocnienia. Brak możliwości uznania na

tym etapie, jeszcze przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy, że zarzuty

podniesione w kasacji obrońcy wskazują na tak poważne błędy w kontroli

apelacyjnej, iż powinny prowadzić do uchylenia wyroku Sądu odwoławczego.

Przedmiotem rozważań związanych z oceną przez Sąd Najwyższy zasadności

złożonego w trybie art. 532 § 1 k.p.k. wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia

nie może być całościowa ocena zasadności podniesionych w kasacji zarzutów,

gdyż ta może zostać rozstrzygnięta dopiero w trakcie merytorycznego

rozpoznawania nadzwyczajnego środka zaskarżenia.

Sąd Najwyższy nie neguje trudnej sytuacji rodzinnej i osobistej skazanej,

jednakże okoliczności te mogą być wzięte pod uwagę w razie skorzystania przez

nią z instytucji prawa karnego wykonawczego. Innymi słowy, tego rodzaju sytuacja

może być ewentualnie przesłanką do ubiegania się o udzielenie przerwy w

odbywaniu kary pozbawienia wolności w przypadku osadzenia w zakładzie karnym

(art. 153 k.k.w.) Podstawę decyzji w przedmiocie wstrzymania wykonania

orzeczenia stanowi ocena argumentów nawiązujących do treści wniesionej skargi

kasacyjnej, zaś podstaw tych nie należy mylić z podstawami odroczenia wykonania

kary lub udzielenia w niej przerwy, właśnie takimi jak stan zdrowia skazanego,

sytuacja rodzinna, czy inne względy uzasadnione społecznie.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

[WB]

[a.ł]

II KK 114/26

3