Sąd Najwyższy oddalił wniosek o wstrzymanie kary 4 lat wobec A.K. mimo złożonej kasacji

Obrońca A.K. wniósł kasację od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego

w Warszawie z 1 września 2025 r. Mocą tego orzeczenia zmieniono wyrok Sądu

Rejonowego w Piasecznie z 8 listopada 2024 r i ostatecznie skazano A.K. na karę

4 lat pozbawienia wolności za popełnienie przestępstwa z art. 207 § 1 i 3 k.k. i

orzeczono wobec niego nawiązkę z art. 46 § 2 k.k. na rzecz każdego z trójki

pokrzywdzonych.

Do Sądu Najwyższego, niezależnie od kasacji, obrońca złożył wniosek o

wstrzymanie wykonania orzeczenia.

II KK 164/26

2

Stwierdzić należało, że wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

Instytucja wstrzymania wykonania wyroku ma charakter wyjątkowy, dlatego

potrzeby zastosowania wstrzymania wykonania kary nie może uzasadniać sama

czynność procesowa - wniesienie kasacji. Potrzeba ta aktualizuje się dopiero

wówczas, gdy charakter zarzutów kasacyjnych wskazuje na ich oczywistą

zasadność, a nadto wystąpiły szczególne, wyjątkowe okoliczności pozwalające

przyjąć, iż wykonanie orzeczenia mogłoby spowodować nieodwracalne,

niekorzystne dla skazanego skutki. Analizując treść poszczególnych podniesionych

w kasacji zarzutów, w kontekście treści uzasadnienia zaskarżonego nimi wyroku

Sądu odwoławczego, nie można obecnie - niezależnie od przyszłego

rozstrzygnięcia w przedmiocie zasadności kasacji - przyjąć, że bardzo istotne

względy przemawiają za ich oczywistą zasadnością. Tego stanu rzeczy nie zmienia

fakt powołania w kasacji bezwzględnej przyczyny odwoławczej, którą w niniejszej

sprawie jest art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Jeżeli nawet kontrola kasacyjna potwierdzi, że

na etapie procedowania Sądu odwoławczego mieliśmy do czynienia z nienależycie

obsadzonym sądem, to nie jest to jeszcze przesłanką do uruchomienia instytucji z

art. 532 k.p.k., albowiem fakt ten nie przesądza o niewinności A.K.

Wobec powyższych argumentów wnioski należało uznać za niezasadne.

[WB]

[a.ł]