Sąd Najwyższy nie wstrzymał wykonania kary mimo kasacji obrońcy skazanego

W kasacji obrońcy M. S. zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania

zaskarżonego orzeczenia, motywując go tym, że zarzuty tej skargi i zawarta w niej

argumentacja wskazują na możliwość uwzględnienia kasacji. Nadto, podniesiono, że

skazany odbył już bez mała 5 lat z orzeczonej kary pozbawienia wolności, a zatem

dalsza jego izolacja, w tym w szczególności od terminalnie chorej matki, może nieść

bardzo poważne negatywne skutki.

W odpowiedzi na tę kasację, prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście

bezzasadnej.

II KK 315/26

2

Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje.

Wniosek ten nie zasługiwał na uwzględnienie.

Nie może bowiem budzić wątpliwości, że wstrzymanie wykonania orzeczenia

w związku z wniesieniem kasacji wchodzi w grę jedynie wyjątkowo, i to w razie

zaistnienia szczególnych okoliczności. Jest to związane z faktem, że kontrola

kasacyjna dotyczy prawomocnego już wyroku sądu odwoławczego, a więc

orzeczenia objętego prawnym domniemaniem trafności zawartych w nim

rozstrzygnięć, jakie powinny podlegać bezzwłocznemu wykonaniu. Do tych

szczególnych okoliczności należy zaliczyć rangę zarzutów podniesionych w kasacji i

ich widoczną zasadność, a w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo

uwzględnienia samej kasacji, a przez to nieodwracalność skutków kary w razie jej

wykonania. Podkreślić należy, że to skarżący powinien odrębnie, w powiązaniu ze

stawianymi zarzutami, wykazać szczególnymi okolicznościami, wysokie

prawdopodobieństwo uwzględnienia tych zarzutów, a tym samym i nieodwracalnych

skutków wykonania już obecnie prawomocnie orzeczonych kar.

W sprawie niniejszej brak było powodów do wstrzymania wykonania

orzeczenia zaskarżonego kasacją. W świetle powyższych uwag nie może bowiem

przemawiać za tym sygnalizowana przez obrońcę „możliwość uwzględnienia kasacji”.

Same zarzuty kasacji - dla ustalenia ich zasadności - muszą zostać szczegółowo

przeanalizowane na rozprawie kasacyjnej, gdyż tego rodzaju oceny nie można

dokonywać na przedpolu merytorycznego rozpoznania tej skargi, w sytuacji, gdy

sama kasacja nie podnosi zarzutów, które w sposób oczywisty wskazywałyby już na

tym etapie na niebudzącą wątpliwości ich zasadność. Podkreślić tu trzeba, że w

odpowiedzi na tę kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako wręcz oczywiście

bezzasadnej.

Również powoływanie się przez obrońcę na okoliczność, że oskarżony odbył

już 5 lat orzeczonej kary pozbawienia wolności, a dalsza jego izolacja, w tym od

terminalnie chorej matki, może nieść bardzo poważne negatywne skutki, nie mogło

okazać się skuteczne. Należy bowiem uwzględnić po pierwsze wspomniane

wcześniej domniemanie prawidłowości prawomocnego wyroku, który podlegać

powinien bezzwłocznemu wykonaniu, oraz po wtóre, że względy osobiste czy

rodzinne nie mogą zgodnie z utrwalonym orzecznictwem stanowić powodu do

skorzystania z regulacji art. 532 § 1 k.p.k.

Z tych wszystkich względów, orzeczono, jak na wstępie.

II KK 315/26

3

[J.J.]

[r.g.]