Sąd najwyższy

Wniosek obrońcy skazanego nie zasługiwał na uwzględnienie.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazywano wielokrotnie,

że uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia jest możliwe

jedynie, gdy strona wykaże istnienie szczególnych okoliczności powodujących, że

wykonanie orzeczenia pociągnęłoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie

nieodwracalne skutki, podnosząc też, że wniosek ten powinien zawierać dodatkową

argumentację wskazującą na duże prawdopodobieństwo zasadności

podniesionego w skardze zarzutu i przez to nieodwracalność skutków kary w razie

jej wykonania.

II KK 341/26

2

Wniosek sporządzony w niniejszej sprawie takiej argumentacji nie zawiera.

Obrońca, poza sformułowaniem wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia,

w żaden sposób go nie uzasadnił.

W realiach niniejszej sprawy za uwzględnieniem wniosku przemawiać

mogłaby ranga podniesionego zarzutu, w którym zwrócono uwagę na wystąpienie

w sprawie uchybienia o charakterze bezwzględnej podstawy odwoławczej z art.

439§1 pkt 2 k.p.k., które miało polegać na tym, że „Sąd I instancji był nienależycie

obsadzony, ewentualnie że w wydaniu wyroku brał udział członek składu, który nie

był obecny na całej rozprawie (…), a uchybienia tego Sąd Apelacyjny nie dostrzegł i

nie wyeliminował z urzędu, mimo obowiązku wynikającego z art. 439§1 pkt 2 k.p.k.”.

Podkreślenia w tym miejscu jednak wymaga, że przedmiotem rozważań

związanych z oceną przez Sąd Najwyższy zasadności złożonego w trybie art.

532§1 k.p.k. wniosku, nie może być kompleksowa merytoryczna ocena trafności i

zasadności podniesionych w kasacji zarzutów. Odnosząc się do postawionego

zarzutu związanego z wystąpieniem w sprawie uchybienia o charakterze

bezwzględnej przesłanki odwoławczej, zauważenia wymaga, że koniecznym będzie

poczynienie w tej przestrzeni określonych, nowych ustaleń. Właściwym forum dla

ich czynienia wydaje się, w okolicznościach niniejszej sprawy, rozprawa kasacyjna

przeprowadzona przez skład sądu właściwy do dokonania tej czynności.

Wskazać ponadto należy, że pozostałe postawione w kasacji zarzuty nie

mają charakteru bezwzględnych przesłanek odwoławczych – wskazano w nich na

naruszenie przepisów prawa procesowego. Nie przesądzając kierunku przyszłego

rozstrzygnięcia stwierdzić jedynie należy, że zdecydowanie przedwczesne byłoby

twierdzenie, że w sprawie już obecnie zachodzi wysokie prawdopodobieństwo

uwzględnienia tych zarzutów, tym bardziej, gdy uwzględni się fakt, że w odpowiedzi

na wywiedziony nadzwyczajny środek odwoławczy prokurator wniósł o oddalenie

kasacji jako oczywiście bezzasadnej.

Przypomnienia ponadto wymaga, że sam fakt złożenia kasacji nie może

obligować Sądu Najwyższego do wstrzymania wykonania kary, bowiem nie można

zapominać, że w sprawie zapadł prawomocny, a więc wykonalny wyrok.

Powyższe powoduje, że tak sformułowany wniosek nie zasługiwał

na uwzględnienie.

II KK 341/26

3

Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na

wstępie.

[J.J.]

[r.g.]