Spór o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w

Wniosek obrońcy skazanej nie zasługiwał na uwzględnienie.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazywano wielokrotnie,

że uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia jest możliwe

jedynie, gdy strona wykaże istnienie szczególnych okoliczności powodujących, że

wykonanie orzeczenia pociągnęłoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie

nieodwracalne skutki, podnosząc też, że wniosek ten powinien zawierać dodatkową

argumentację wskazującą na duże prawdopodobieństwo zasadności

II KK 373/26

2

podniesionego w skardze zarzutu i przez to nieodwracalność skutków kary w razie

jej wykonania.

Wniosek sporządzony w niniejszej sprawie takiej argumentacji nie zawiera.

Obrońca skazanej ograniczył się jedynie do jego sformułowania, w żaden sposób

go nie uzasadniając.

Wskazać zatem należy, że postawiony zarzut kasacyjny nie ma charakteru

bezwzględnej przesłanki odwoławczej – wskazano w nim na naruszenie przepisu

prawa materialnego. Nie przesądzając kierunku przyszłego rozstrzygnięcia

stwierdzić jedynie należy, że zdecydowanie przedwczesne byłoby twierdzenie,

że w sprawie już obecnie zachodzi wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia

tego zarzutu, tym bardziej, gdy uwzględni się fakt, że w odpowiedzi na wywiedziony

nadzwyczajny środek odwoławczy prokurator wniósł o oddalenie kasacji jako

oczywiście bezzasadnej.

Przypomnienia ponadto wymaga, że sam fakt złożenia kasacji nie może

obligować Sądu Najwyższego do wstrzymania wykonania kary, bowiem nie można

zapominać, że w sprawie zapadł prawomocny, a więc wykonalny wyrok.

Powyższe powoduje, że tak sformułowany wniosek nie zasługiwał

na uwzględnienie.

Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na

wstępie.

[J.J.]

[r.g.]