Środa Wydanie nr 32

Sygnatura akt
II KK 405/25
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna Wydział II
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
16 stycznia 2026 r.
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy
Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap

Sąd Najwyższy

Oskarżeni zapłacą po 360 zł za odpowiedź na kasację pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego

Przejdź do orzeczenia, 4 min czytania

Spór

Obrońca oskarżonych wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie. Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego złożył odpowiedź na kasację i domagał się zwrotu kosztów zastępstwa prawnego.

Ustalenia sądu

Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną i obciążył oskarżonych kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego w częściach na nich przypadających. Wydatki oskarżyciela posiłkowego nie zostały tym rozstrzygnięciem objęte.

Rozstrzygnięcie

Sąd zasądził od M. B. i M. B. 1 na rzecz oskarżyciela posiłkowego po 360 zł, łącznie 720 zł, tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na kasację.

Dlaczego

Wniosek nie zawierał oświadczenia o wysokości kosztów wynagrodzenia radcy prawnego, a rozporządzenie nie określa stawki za odpowiedź na kasację, więc sąd zastosował stawkę minimalną przewidzianą dla opinii o braku podstaw do kasacji.

Dla firm

Wniosek o zwrot kosztów zastępstwa prawnego warto poprzeć oświadczeniem o wysokości wynagrodzenia, bo bez niego sąd stosuje stawkę minimalną z rozporządzenia.

Więcej o sprawie

Wniosek nie podawał wysokości wynagrodzenia radcy prawnego, więc sąd ustalił opłatę według stawki minimalnej. Sąd Najwyższy wcześniej oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną.

Biorąc pod uwagę, iż oddalona kasacja została wywiedziona w imieniu M. B. i M. B. 1 , zasadnym było ich obciążenie w częściach na nich przypadających, tj. po 360 zł.

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział II
Sygnatura
II KK 405/25

Treść orzeczenia

II KK 405/25

POSTANOWIENIE

Dnia 16 stycznia 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Paweł Kołodziejski

w sprawie M. B. i M. B. 1 (uprzednio B.2.)

wobec których warunkowo umorzono postępowanie o czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z

art. 300 § 2 k.k. i in.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 16 stycznia 2026 r.,

wniosku pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego w przedmiocie kosztów

zastępstwa prawnego

na podstawie art. 626 § 2 k.p.k., art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k., art. 637a k.p.k. w zw. z art.

636 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 633 k.p.k. oraz § 16 zd. drugie w zw. z § 11 ust. 4 pkt

2 i ust. 7 w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22

października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z

2023 r., poz. 1935 z późn. zm.)

p o s t a n o w i ł:

zasądzić od M. B. i M. B. 1 na rzecz oskarżyciela posiłkowego

– K. S.A. z siedzibą w T. (uprzednio K. 1 S.A. z siedzibą w T. )

kwoty po 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) od każdego,

tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę

prawnego z wyboru w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w

łącznej kwocie 720 zł (siedemset dwadzieścia złotych), za

sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na kasację.

Uzasadnienie

II KK 405/25

2

W przedmiotowej sprawie, obrońca M. B. i M. B. 1 (uprzednio B.2.) wywiódł

kasację od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 23 kwietnia 2025 r., sygn.

akt XI Ka 834/24, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie

z dnia 12 czerwca 2024 r., sygn. akt IV K 839/23 (k. 4-10 akt SN).

Odpowiedź na ten nadzwyczajny środek zaskarżenia złożył m.in.

pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego K. S.A. z siedzibą w T. (k. 20-21 akt SN). W

treści złożonej odpowiedzi r.pr. P. P. zawarł wniosek o zasądzenie od oskarżonych

na rzecz klienta „kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa

procesowego według norm przepisanych”.

Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 20 listopada 2025 r., sygn. akt II KK

405/25 oddalił kasację obrońcy M. B. i M. B. 1 jako oczywiście bezzasadną,

obciążając jednocześnie ww. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego w

częściach na nich przypadających (k. 36 akt SN).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego zasługiwał na

uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 636 § 1 k.p.k. w sprawach z oskarżenia publicznego, w

razie nieuwzględnienia środka odwoławczego, wniesionego wyłącznie przez

oskarżonego lub oskarżyciela posiłkowego, koszty procesu za postępowanie

odwoławcze ponosi na ogólnych zasadach ten, kto wniósł środek odwoławczy. Z

kolei w myśl art. 636 § 2 k.p.k. razie nieuwzględnienia środków odwoławczych

wniesionych przez co najmniej dwa uprawnione podmioty stosuje się art. 633 k.p.k.,

który obliguje do zasądzenia kosztów procesu od każdego z nich na zasadzie

słuszności. Powyższe przepisy mają odpowidnie zastosowanie w postępowaniu

kasacyjnym, o czym przesądza treść art. 637a k.p.k. Stosownie do powyższych

regulacji, postanowieniem z dnia 20 listopada 2025 r., sygn. akt II KK 405/25 Sąd

Najwyższy obciążył M. B. i M. B. 1 kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego

w częściach na nich przypadających. Rozstrzygnięcie to nie objęło jednak

wydatków oskarżyciela posiłkowego, które należą do kosztów procesu (art. 616 § 1

pkt 2 k.p.k.).

II KK 405/25

3

W tej sytuacji, uwzględniając wniosek, należało zasądzić od M. B. i M. B. 1

na rzecz oskarżyciela posiłkowego – K. S.A. z siedzibą w T. (uprzednio K. 1 S.A. z

siedzibą w T.) wydatki, jakie poniósł on w związku z wykonaniem przez

ustanowionego pełnomocnika czynności polegającej na sporządzeniu odpowiedzi

na kasację. Wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego nie zawierał

oświadczenia o wysokości kosztów posniesionych przez oskarżyciela posiłkowego

z tytułu wynagrodzenia radcy prawnego, a zatem stosowną opłatę ustalono zgodnie

z § 16 zd. drugie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października

2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz.

1935 z późn. zm.; dalej: rozporządzenie) w wysokości odpowiadającej stawce

minimalnej.

Z uwagi na fakt, iż przepisy rozporządzenia nie określają stawki

wynagrodzenia za sporządzenie odpowiedzi na kasację, respektując brzmienie §

20 rozporządzenia, należało zastosować w sprawie § 11 ust. 4 pkt 2

rozporządzenia, określający stawki minimalne przewidziane dla czynności m.in.

sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia kasacji (por. m.in.

postanowienie SN z dnia 26 czerwca 2019 r. IV KK 372/18; postanowienie SN z

dnia 29 września 2020 r., IV KK 603/19; postanowienie SN z dnia 22 marca 2021 r.,

IV KK 574/20). W tej sytuacji kwotą, którą należało zasądzić od M. B. i M. B. 1 na

rzecz oskarżyciela posiłkowego – K. S.A. z siedzibą w T. tytułem zwrotu kosztów

pomocy prawnej udzielonej z wyboru przed Sądem Najwyższym, tj. za

sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na kasację, była kwota 720 zł. Biorąc pod

uwagę, iż oddalona kasacja została wywiedziona w imieniu M. B. i M. B. 1 ,

zasadnym było ich obciążenie w częściach na nich przypadających, tj. po 360 zł.

Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy postanowił jak w części

dyspozytywnej postanowienia.

[J.J.]

[r.g.]

II KK 405/25

4

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.