- Sygnatura akt
- II KK 41/25
- Sąd
- Sąd Najwyższy
- Wydział
- Izba Karna Wydział II
- Rodzaj
- Postanowienie
- Data orzeczenia
- 16 marca 2026 r.
- W serwisie od
Zestawienie z tego dnia- Kategorie
- Sąd Najwyższy
Wniosek o wyłączenie sędzi SN powołanej z udziałem KRS. SN wyłączył ją z rozpoznania
Przejdź do orzeczenia, 4 min czytania
Spór
Obrońca K. Z., adw. L. S., wnosił o wyłączenie sędzi SN Anny Dziergawki z rozpoznania wniosków o wyłączenie sędziów Stanisława Stankiewicza i Zbigniewa Kapińskiego w sprawie II KK 41/25. Jako powód podawał, że sędzia została powołana w procedurze z udziałem KRS ukształtowanej ustawą z 2017 r.
Ustalenia sądu
Sąd Najwyższy uznał, że okoliczności uzyskania przez sędzię Dziergawkę statusu sędziego SN mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności. Według sądu wysokie jest prawdopodobieństwo, że w odbiorze zewnętrznym zostanie ona uznana za sędziego niedającego gwarancji bezstronnego rozpoznania wniosku.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy wyłączył sędzię Annę Dziergawkę od rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego Stanisława Stankiewicza od rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego Zbigniewa Kapińskiego od udziału i rozpoznania sprawy o sygn. akt II KK 41/25.
Dlaczego
Sąd oparł się na orzecznictwie ETPC i SN, według którego orzekanie przez sędziego powołanego z udziałem KRS po 17 stycznia 2018 r. mogłoby prowadzić do naruszenia art. 6 ust. 1 EKPC. Zdaniem sądu uchwała III CZP 44/23 nie może zmienić tej oceny, bo wydali ją sędziowie powołani w tej samej procedurze.
Więcej o sprawie
Obrońca K. Z. złożył wniosek w sprawie II KK 41/25 o wyłączenie sędzi Anny Dziergawki. Dotyczył on dwóch innych sędziów SN, Stanisława Stankiewicza i Zbigniewa Kapińskiego.
niezależnie od subiektywnego nastawienia sędzi, zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, iż w odbiorze zewnętrznym będzie ona uznana za sędzię niedającą gwarancji bezstronnego rozpoznania wniosku.
- Sąd
- Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział II
- Sygnatura
- II KK 41/25
Treść orzeczenia
II KK 41/25
POSTANOWIENIE
Dnia 16 marca 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Tomczyk
w sprawie A. P. i K. Z. ,
po rozpoznaniu 16 marca 2026 r. w Izbie Karnej na posiedzeniu
wniosku obrońcy K. Z. – adw. L. S.
o wyłączenie sędzi Sądu Najwyższego Anny Dziergawki od rozpoznania wniosku
o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Stanisława Stankiewicza od
rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Zbigniewa
Kapińskiego od udziału i rozpoznania sprawy o sygn. akt II KK 41/25,
na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 i 4 k.p.k
postanowił
wyłączyć sędzię Sądu Najwyższego Annę Dziergawkę od
rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego
Stanisława Stankiewicza od rozpoznania wniosku o wyłączenie
sędziego Sądu Najwyższego Zbigniewa Kapińskiego od udziału i
rozpoznania sprawy o sygn. akt II KK 41/25.
Uzasadnienie
Do składu rozpoznającego wniosek o wyłączenie sędziego Sądu
Najwyższego Stanisława Stankiewicza od rozpoznania wniosku o wyłączenie
II KK 41/25
2
sędziego Sądu Najwyższego Zbigniewa Kapińskiego od udziału i rozpoznania
sprawy o sygn. akt II KK 41/25, została wyznaczona sędzia Sądu Najwyższego
Anna Dziergawka.
Pismem z 5 lutego 2026 r. obrońca K. Z. – adw. L. S. złożył wniosek o
wyłączenie sędzi Sądu Najwyższego Anny Dziergawki od udziału w tej sprawie,
wskazując na brak spełniania przez nią wymogów bezstronności i niezawisłości
wynikający z faktu powołania na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego przy
udziale Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie przepisów ustawy z
dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz
niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 3).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
W myśl art. 41 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego
rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w
danej sprawie. Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 13 października 2021 r.,
sygn. akt II KO 30/21 podniósł, że wyłączenie sędziego zgodnie z art. 41 § 1 k.p.k.
powinno nastąpić nie tylko w sytuacji, gdy istnieje okoliczność tego rodzaju, iż
mogłaby wywołać wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie, ale
również wówczas, gdy orzekanie przez sędziego w sprawie mogłoby realnie
prowadzić do znacznie poważniejszego uchybienia, tj. naruszenia standardu z art.
6 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i uznania, że skład orzekający z
udziałem sędziego nie stanowi niezależnego i bezstronnego sądu ustanowionego
ustawą. Taka właśnie sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie.
Niewątpliwie bowiem okoliczności związane z uzyskaniem statusu sędziego
Sądu Najwyższego przez Annę Dziergawkę, w następstwie brania udziału
w postępowaniu przed Krajową Radą Sądownictwa po 17 stycznia 2018 r.
prowadziłyby, gdyby sędzia ta zasiadała w składzie rozstrzygającym sprawę, do
naruszenia standardu z art. 6 ust. 1 EKPC, standardu konstytucyjnego (art. 45 ust.
1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej), w konsekwencji do uznania, że sąd z jej
udziałem będzie sądem nienależycie obsadzonym w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2
k.p.k. Stanowisko to wynika z analizy dotychczasowego orzecznictwa
Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (por. orzeczenia ETPC w sprawach:
Reczkowicz przeciwko Polsce, skarga 43447/19, Dolińska - Ficek i Ozimek
II KK 41/25
3
przeciwko Polsce, skarga 49868/19 oraz Advance Pharma sp. z o.o. przeciwko
Polsce, skarga 1469/20) i Sądu Najwyższego (por. uchwała połączonych Izb Sądu
Najwyższego z 23 stycznia 2020 r. BSA I-4110-1/2020, OSNK 2020, z. 2, poz. 7;
uchwała Sądu Najwyższego z 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22; postanowienia Sądu
Najwyższego z: 16 września 2021 r., I KZ 29/21; 13 października 2021 r., II KO
30/21; 28 września 2022 r., IV KK 333/22; 27 lutego 2023 r., II KB 10/22). Z uwagi
na to, że szerokie uzasadnienie w tym przedmiocie zawarto w pisemnych
motywach przywołanych orzeczeń, ponowne przytaczanie tej argumentacji nie jest
konieczne w sytuacji, w której Sąd Najwyższy rozpoznający wniosek w całości
argumenty te aprobuje.
W zaistniałej sytuacji konieczne było wyłączenie sędzi SN Anny Dziergawki
od rozpoznania niniejszej sprawy, bowiem nie ulega wątpliwości, że niezależnie od
subiektywnego nastawienia sędzi, zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, iż
w odbiorze zewnętrznym będzie ona uznana za sędzię niedającą gwarancji
bezstronnego rozpoznania wniosku.
Jednocześnie należy zasygnalizować, że do tego wniosku nie może mieć
zastosowania uchwała Sądu Najwyższego z 10 października 2024 r. - zasada
prawna, III CZP 44/23, z której wynika, iż żądanie sędziego lub wniosek o
wyłączenie sędziego od rozpoznania sprawy oparte wyłącznie na okolicznościach
towarzyszących powołaniu tego sędziego nie wywołuje skutków prawnych. Została
ona bowiem wydana przez sędziów powołanych w tej samej wadliwej procedurze i
jest odpowiedzią na pytanie prawne składu sędziów także powołanych w wadliwej
procedurze.
Ponadto, trzeba zaznaczyć, że uchwała ta nie może przełamać zasady
dotyczącej skutków orzekania przez sędziów SN powołanych przez Krajową Radę
Sądownictwa ukształtowaną ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy
o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz.
3), wyrażonej w uchwale składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy
i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 r.
[J.J.]
II KK 41/25
4
[a.ł]
Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.