Poniedziałek Wydanie nr 30

Sygnatura akt
II KK 41/25
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna Wydział II
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
16 marca 2026 r.
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy

Sąd Najwyższy

Wniosek o wyłączenie sędzi SN powołanej z udziałem KRS. SN wyłączył ją z rozpoznania

Przejdź do orzeczenia, 4 min czytania

Spór

Obrońca K. Z., adw. L. S., wnosił o wyłączenie sędzi SN Anny Dziergawki z rozpoznania wniosków o wyłączenie sędziów Stanisława Stankiewicza i Zbigniewa Kapińskiego w sprawie II KK 41/25. Jako powód podawał, że sędzia została powołana w procedurze z udziałem KRS ukształtowanej ustawą z 2017 r.

Ustalenia sądu

Sąd Najwyższy uznał, że okoliczności uzyskania przez sędzię Dziergawkę statusu sędziego SN mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności. Według sądu wysokie jest prawdopodobieństwo, że w odbiorze zewnętrznym zostanie ona uznana za sędziego niedającego gwarancji bezstronnego rozpoznania wniosku.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy wyłączył sędzię Annę Dziergawkę od rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego Stanisława Stankiewicza od rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego Zbigniewa Kapińskiego od udziału i rozpoznania sprawy o sygn. akt II KK 41/25.

Dlaczego

Sąd oparł się na orzecznictwie ETPC i SN, według którego orzekanie przez sędziego powołanego z udziałem KRS po 17 stycznia 2018 r. mogłoby prowadzić do naruszenia art. 6 ust. 1 EKPC. Zdaniem sądu uchwała III CZP 44/23 nie może zmienić tej oceny, bo wydali ją sędziowie powołani w tej samej procedurze.

Więcej o sprawie

Obrońca K. Z. złożył wniosek w sprawie II KK 41/25 o wyłączenie sędzi Anny Dziergawki. Dotyczył on dwóch innych sędziów SN, Stanisława Stankiewicza i Zbigniewa Kapińskiego.

niezależnie od subiektywnego nastawienia sędzi, zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, iż w odbiorze zewnętrznym będzie ona uznana za sędzię niedającą gwarancji bezstronnego rozpoznania wniosku.

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział II
Sygnatura
II KK 41/25

Treść orzeczenia

II KK 41/25

POSTANOWIENIE

Dnia 16 marca 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Tomczyk

w sprawie A. P. i K. Z. ,

po rozpoznaniu 16 marca 2026 r. w Izbie Karnej na posiedzeniu

wniosku obrońcy K. Z. – adw. L. S.

o wyłączenie sędzi Sądu Najwyższego Anny Dziergawki od rozpoznania wniosku

o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Stanisława Stankiewicza od

rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Zbigniewa

Kapińskiego od udziału i rozpoznania sprawy o sygn. akt II KK 41/25,

na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 i 4 k.p.k

postanowił

wyłączyć sędzię Sądu Najwyższego Annę Dziergawkę od

rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego

Stanisława Stankiewicza od rozpoznania wniosku o wyłączenie

sędziego Sądu Najwyższego Zbigniewa Kapińskiego od udziału i

rozpoznania sprawy o sygn. akt II KK 41/25.

Uzasadnienie

Do składu rozpoznającego wniosek o wyłączenie sędziego Sądu

Najwyższego Stanisława Stankiewicza od rozpoznania wniosku o wyłączenie

II KK 41/25

2

sędziego Sądu Najwyższego Zbigniewa Kapińskiego od udziału i rozpoznania

sprawy o sygn. akt II KK 41/25, została wyznaczona sędzia Sądu Najwyższego

Anna Dziergawka.

Pismem z 5 lutego 2026 r. obrońca K. Z. – adw. L. S. złożył wniosek o

wyłączenie sędzi Sądu Najwyższego Anny Dziergawki od udziału w tej sprawie,

wskazując na brak spełniania przez nią wymogów bezstronności i niezawisłości

wynikający z faktu powołania na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego przy

udziale Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie przepisów ustawy z

dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz

niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 3).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

W myśl art. 41 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego

rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w

danej sprawie. Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 13 października 2021 r.,

sygn. akt II KO 30/21 podniósł, że wyłączenie sędziego zgodnie z art. 41 § 1 k.p.k.

powinno nastąpić nie tylko w sytuacji, gdy istnieje okoliczność tego rodzaju, iż

mogłaby wywołać wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie, ale

również wówczas, gdy orzekanie przez sędziego w sprawie mogłoby realnie

prowadzić do znacznie poważniejszego uchybienia, tj. naruszenia standardu z art.

6 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i uznania, że skład orzekający z

udziałem sędziego nie stanowi niezależnego i bezstronnego sądu ustanowionego

ustawą. Taka właśnie sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie.

Niewątpliwie bowiem okoliczności związane z uzyskaniem statusu sędziego

Sądu Najwyższego przez Annę Dziergawkę, w następstwie brania udziału

w postępowaniu przed Krajową Radą Sądownictwa po 17 stycznia 2018 r.

prowadziłyby, gdyby sędzia ta zasiadała w składzie rozstrzygającym sprawę, do

naruszenia standardu z art. 6 ust. 1 EKPC, standardu konstytucyjnego (art. 45 ust.

1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej), w konsekwencji do uznania, że sąd z jej

udziałem będzie sądem nienależycie obsadzonym w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2

k.p.k. Stanowisko to wynika z analizy dotychczasowego orzecznictwa

Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (por. orzeczenia ETPC w sprawach:

Reczkowicz przeciwko Polsce, skarga 43447/19, Dolińska - Ficek i Ozimek

II KK 41/25

3

przeciwko Polsce, skarga 49868/19 oraz Advance Pharma sp. z o.o. przeciwko

Polsce, skarga 1469/20) i Sądu Najwyższego (por. uchwała połączonych Izb Sądu

Najwyższego z 23 stycznia 2020 r. BSA I-4110-1/2020, OSNK 2020, z. 2, poz. 7;

uchwała Sądu Najwyższego z 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22; postanowienia Sądu

Najwyższego z: 16 września 2021 r., I KZ 29/21; 13 października 2021 r., II KO

30/21; 28 września 2022 r., IV KK 333/22; 27 lutego 2023 r., II KB 10/22). Z uwagi

na to, że szerokie uzasadnienie w tym przedmiocie zawarto w pisemnych

motywach przywołanych orzeczeń, ponowne przytaczanie tej argumentacji nie jest

konieczne w sytuacji, w której Sąd Najwyższy rozpoznający wniosek w całości

argumenty te aprobuje.

W zaistniałej sytuacji konieczne było wyłączenie sędzi SN Anny Dziergawki

od rozpoznania niniejszej sprawy, bowiem nie ulega wątpliwości, że niezależnie od

subiektywnego nastawienia sędzi, zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, iż

w odbiorze zewnętrznym będzie ona uznana za sędzię niedającą gwarancji

bezstronnego rozpoznania wniosku.

Jednocześnie należy zasygnalizować, że do tego wniosku nie może mieć

zastosowania uchwała Sądu Najwyższego z 10 października 2024 r. - zasada

prawna, III CZP 44/23, z której wynika, iż żądanie sędziego lub wniosek o

wyłączenie sędziego od rozpoznania sprawy oparte wyłącznie na okolicznościach

towarzyszących powołaniu tego sędziego nie wywołuje skutków prawnych. Została

ona bowiem wydana przez sędziów powołanych w tej samej wadliwej procedurze i

jest odpowiedzią na pytanie prawne składu sędziów także powołanych w wadliwej

procedurze.

Ponadto, trzeba zaznaczyć, że uchwała ta nie może przełamać zasady

dotyczącej skutków orzekania przez sędziów SN powołanych przez Krajową Radę

Sądownictwa ukształtowaną ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy

o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz.

3), wyrażonej w uchwale składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy

i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 r.

[J.J.]

II KK 41/25

4

[a.ł]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.