Wyrok z sędzią powołanym na wniosek nowej KRS. SN wstrzymał rok więzienia do kasacji

Obrońca skazanego T.G. wniósł kasację, w której sformułował zarzuty

rażącej obrazy przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na treść

orzeczenia.

We wniesionym nadzwyczajnym środku zaskarżenia obrońca zawarł także

wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia

II KK 463/25

2

17 października 2024 r., sygn. akt IX Ka 881/24, zmieniającego wyrok Sądu

Rejonowego w Piasecznie z dnia 15 kwietnia 2024 r., sygn. akt II K 944/22, w

sprawie T.G. do czasu rozpoznania niniejszej kasacji. Obrońca argumentował w

uzasadnieniu swojego postulatu, że za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie

przemawiają przedstawione argumenty nierzetelnej, nieprecyzyjnej

i powierzchownej kontroli przeprowadzonej przez Sąd odwoławczy dające wysokie

prawdopodobieństwo uwzględnienia sporządzonej i wzniesionej na korzyść T.G.

kasacji, a co za tym idzie − ukazujące niezasadność rozpoczęcia wykonywania kary

pozbawienia wolności. Jednocześnie wnioskodawca zwrócił uwagę, że T.G.

obecnie sam wychowuje 17 - letniego syna, który sprawia problemy wychowawcze.

Ponadto, skazany ma na utrzymaniu jeszcze dwójkę młodszych swoich dzieci (6 i 3

lata), z którymi mieszka za granicą. T.G. jest jedynym żywicielem rodziny.

W odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście

bezzasadnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek obrońcy skazanego jako taki nie zasługuje na uwzględnienie.

Wbrew wywodom skarżącego podniesione przez niego w nadzwyczajnym

środku zaskarżenia zarzuty nie maja charakteru tak oczywistego, jak to sugeruje

uzasadniając swoją inicjatywę.

A przecież rozwiązanie ujęte w art. 532 § 1 k.p.k., stanowiące odstępstwo od

zasady natychmiastowej wykonalności prawomocnych wyroków (art. 9 § 3 k.k.w.),

ma charakter wyjątkowy, zaś skorzystanie z niego jest możliwe dopiero przy

jednoczesnym spełnieniu dwóch warunków, to jest wystąpienia znacznego stopnia

prawdopodobieństwa zasadności zarzutów kasacyjnych oraz wykazania przez

wnioskodawcę, że dalsze wykonywanie orzeczenia mogłoby wywołać dla

skazanego wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne skutki.

Pomimo wskazanego wyżej zauważenia wstrzymanie wykonania

zaskarżonego wyroku Sądu odwoławczego było w tej sprawie konieczne.

Jak wynika z treści art. 532 § 1 k.p.k. wstrzymanie wykonania zaskarżonego

kasacją orzeczenia od strony formalnej jest uzależnione wyłącznie od samego faktu

wniesienia kasacji, a decyzje w tym przedmiocie Sąd Najwyższy podejmuje nie

tylko na wniosek strony, lecz może to uczynić także z urzędu.

II KK 463/25

3

Taka sytuacja ma miejsce właśnie w niniejszej sprawie.

Dokonując wstępnej analizy sprawy, pomimo wskazanego na wstępie

zauważenia co do rangi samych zarzutów kasacyjnych, należy stwierdzić,

że prawdopodobieństwo uwzględnienia tej kasacji – w wypadku orzekania w

zakresie szerszym niż granice zaskarżenia i podniesione zarzuty, co umożliwia art.

536 k.p.k. – jawi się jako znaczne. Wynika to ze stwierdzonego przez Sąd

Najwyższy faktu orzekania w tej sprawie przez Sąd Okręgowy w Warszawie w

składzie jednoosobowym z udziałem sędziego X. Y. powołanego na urząd sędziego

tego Sąd na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie

przepisów ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie

Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 3). Nie

przesądzając na obecnym etapie postępowania czy z uwagi na powyższą

okoliczność dojdzie do stwierdzenia przez sąd kasacyjny uchybienia mającego

postać bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.,

prawdopodobieństwa takiego rozstrzygnięcia nie można wykluczyć w świetle pkt. 2

uchwały połączonych Izb Sądu Najwyższego: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/20 (OSNK

2020, z. 2, poz. 7) oraz uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia

2 czerwca 2-22 r., I KZP 2/22 (OSNK 2022, z. 6, poz. 22), a także zapadłych już w

Sądzie Najwyższym orzeczeń stwierdzających nienależytą obsadę Sądu

Okręgowego w Warszawie w składzie z udziałem sędziego X. Y. (wyroki: z dnia 26

października 2024 r., II KK 102/24 i z dnia 19 listopada 2025 r., II KK 197/25).

W tym stanie rzeczy rozpoczęcie wykonywania kary pozbawienia wolności

przez skazanego T.G. przed rozpoznaniem wniesionej w jego sprawie kasacji, przy

uwzględnieniu wymiaru tej kary (rok), bez wątpienia może spowodować krzywdę,

której ponieść nie powinien.

Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie.

[WB]

[r.g.]

II KK 463/25

4