Sąd Najwyższy nie wstrzymał wykonania wyroku wobec M. K. mimo kasacji obrońcy

Sąd Rejonowy w Zamościu wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2024 r., w sprawie o

sygn. akt II K 467/22, uznał oskarżonego M. K. za winnego popełnienia przestępstw

z art. 223 § 1 k.k.,z art. 224 § 2 k.k. oraz z art. 226 § 1 k.k .w zw. z art. 12 k.k. i za

skazał go na karę łączną roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności.

Sąd Okręgowy w Zamościu po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego,

wyrokiem z dnia 16 maja 2025 r., sygn. akt II Ka 427/24, utrzymał w mocy

zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego.

Od tego orzeczenia kasację wniósł obrońca skazanego. W kasacji wniósł o

wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku, z uwagi na „daleko idące skutki

rozpoczęcia wykonania kary”.

II KK 485/25

2

W odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o oddalenie kasacji jako

oczywiście bezzasadnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k. w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może

wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego

wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Norma ta nie wskazuje wprawdzie

przesłanek, od spełnienia których zależy wstrzymanie wykonalności zaskarżonego

orzeczenia, ale niewątpliwie winna ona mieć zastosowanie do sytuacji wyjątkowych,

wprowadza bowiem wyjątek od zasady niezwłocznej wykonalności prawomocnych

orzeczeń, wynikającej z art. 9 k.k.w., zaś prawomocne wyroki korzystają z

domniemania ich prawidłowości (res iudicata pro veritate accipitur). W

orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalone jest przekonanie, że zastosowanie tej

instytucji winno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie

okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem

kasacji spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne, i w zasadzie nieodwracalne,

następstwa (zob. post. SN z dnia 18 listopada 2003 r., IV K.K. 347/03, OSNwSK

2003, poz. 2465; post. SN z dnia 22 lutego 2007 r., WO 4/07, OSNwSK 2007, poz.

493). Tego rodzaju następstwa mogą zaistnieć wówczas, gdy już pobieżna analiza

kasacji świadczy o jego zasadności.

Taka jednoznaczna sytuacja nie zaistniała w niniejszej sprawie.

Z uwagi na wyjątkowy charakter instytucji kasacji i związane z tym

procesowe skutki zastosowania instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k.

wstrzymanie wykonania orzeczenia powinno nastąpić tylko wówczas, gdy

zasadność złożonej kasacji jawi się jako nieomal pewna. To dopiero może

uzasadniać odstępstwo od nakazu bezzwłocznego wykonania prawomocnych

orzeczeń. W sprawie niniejszej – nie przesądzając w tym miejscu końcowej oceny

zasadności wniesionej kasacji – aż tego rodzaju zaszłość nie wystąpiła.

Prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji nie jest aż tak dalece – mimo wszystko

– pewne aby stanowiło to wystarczającą podstawę do zastosowania przywołanej

regulacji.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.

II KK 485/25

3

[J.J.]

[r.g.]