Sąd Najwyższy uchylił umorzenie sprawy o kradzież okularów z przedawnieniem

Sąd Rejonowy dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie wyrokiem

nakazowym z dnia 30 czerwca 2023 r., sygn. akt V W 1713/23 uznał Ł. Z. za

winnego popełnienia zarzucanego mu czynu polegającego na tym, że w dniu 26

czerwca 2022 roku o godz. 22:30 w W. przy ul. […] dokonał kradzieży mienia w

postaci okularów przeciwsłonecznych o wartości 250 zł na szkodę M.S., tj. z art.

119 § 1 k.w. i za to, na mocy art. 119 § 1 k.w. wymierzył mu karę 3 000 zł grzywny,

II KK 60/26

2

a na mocy art. 119 § 4 k.w. orzekł obowiązek zapłaty równowartości skradzionych

okularów w kwocie 250 zł na rzecz M.S.

Wobec niewniesienia sprzeciwu przez żadną za stron powyższy wyrok

nakazowy uprawomocnił się w dniu 3 sierpnia 2023 roku.

Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 2 grudnia 2024 r., sygn. akt X

Ko 349/24:

1. na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 i 3 k.p.w. wznowił

prawomocnie zakończone postępowanie w sprawie o sygn. V W 1713/23 przeciwko

Ł.Z.;

2. na podstawie art. 547 § 2 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.p.w. uchylił

wyrok nakazowy Sądu Rejonowego dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie z

dnia 30 czerwca 2023 r., sygn. akt V W 1713/23 i przekazał sprawę Sądowi

Rejonowemu dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie do ponownego

rozpoznania;

3. kosztami postępowania o wznowienie obciążył Skarb Państwa.

Orzekający ponownie w przedmiotowej sprawie Sąd Rejonowy dla

Warszawy - Śródmieścia w Warszawie postanowieniem z dnia 10 grudnia 2025 r.,

sygn. akt V W 3748/24 na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. umorzył postępowanie

przeciwko Ł.Z. wobec stwierdzenia, że nastąpiło przedawnienie orzekania, zaś na

podstawie art. 119 § 2 pkt 1 k.p.w. kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.

Powyższe postanowienie uprawomocniło się w dniu 15 stycznia 2026 roku

bez prowadzenia postępowania odwoławczego.

Kasację od powyższego postanowienia wniósł Prokuratora Generalny na

niekorzyść obwinionego, który zaskarżonemu wyrokowi zarzucił rażące i mające

istotny wpływ na treść postanowienia naruszenie przepisów prawa materialnego, a

mianowicie art. 45 § 1 k.w. w zw. z art. 45 § 2 k.w., polegające na błędnym uznaniu,

że karalność zarzucanego obwinionemu wykroczenia uległa przedawnieniu w dniu

26 czerwca 2025 roku, co doprowadziło do niezasadnego umorzenia postępowania

na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w., podczas gdy wobec uchylenia, przed upływem

okresu przedawnienia karalności wykroczenia, przez Sąd Okręgowy w Warszawie

w dniu 2 grudnia 2024 r., sygn. akt X Ko 349/24, prawomocnego wyroku

nakazowego z dnia 30 czerwca 2023 r., sygn. akt V W 1713/23, na mocy którego

II KK 60/26

3

uznano obwinionego za winnego czynu z art. 119 § 1 k.w. doszło do wydłużenia

okresu przedawnienia, liczonego, zgodnie z treścią art. 45 § 2 k.w. od daty

uchylenia prawomocnego rozstrzygnięcia, które to przedawnienie nastąpi w dniu 2

grudnia 2026 roku, a zatem w dacie orzekania Sądu Rejonowego w dniu 10 grudnia

2025 roku brak było przeszkód do merytorycznego rozpoznania niniejszej sprawy.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie

sprawy Sądowi Rejonowemu dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie do

ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest oczywiście zasadna, dlatego podlegała rozpoznaniu i

uwzględnieniu na posiedzeniu bez udziału stron, zgodnie z treścią art. 535 § 5 k.p.k.

Rację ma skarżący, że zaskarżone orzeczenie zostało wydane z rażącą i

mającą istotny wpływ na jego treść obrazą prawa wskazaną w zarzucie kasacyjnym.

Ł.Z. został obwiniony o czyn z art. 119 § 1 pkt 1 k.w., popełniony w dniu 26

czerwca 2022 roku. Postępowanie w sprawie wszczęto w dniu 12 czerwca

2023 roku, czyli w okresie roku od popełnienia czynu. Zatem na podstawie art. 45

§ 1 k.w. termin przedawnienia karalności wykroczenia uległ wydłużeniu o 2 lata w

stosunku do terminu początkowego, tym samym jego upływ następował w dniu 26

czerwca 2025 roku.

Obwiniony początkowo został ukarany wyrokiem nakazowym Sądu

Rejonowego dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie z dnia 30 czerwca 2023 r.,

sygn. akt V W 1713/23. Następnie Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia z

dnia 2 grudnia 2024 r., sygn. akt X Ko 349/24 wznowił prawomocnie zakończone

postępowanie w sprawie o sygn. akt V W 1713/23 przeciwko Ł.Z. i uchylił wyrok

nakazowy Sądu Rejonowego dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie z dnia 30

czerwca 2023 r., sygn. akt V W 1713/23 oraz przekazał sprawę Sądowi

Rejonowemu dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie do ponownego

rozpoznania. Sąd Rejonowy po ponownym rozpoznaniu sprawy, postanowieniem z

dnia 10 grudnia 2025 r., sygn. akt V W 3748/24 umorzył postępowanie w sprawie, z

uwagi na przedawnienie karalności wykroczenia, które jego zdaniem nastąpiło w

dniu 26 czerwca 2025 roku.

II KK 60/26

4

Rozstrzygnięcie wydane przez Sąd Rejonowy dla Warszawy - Śródmieścia w

Warszawie w dniu 10 grudnia 2025 r. sygn. akt V W 3748/24 dotknięte jest wadą

opisaną w zarzucie kasacyjnym.

Sąd meriti, analizując kwestię przedawnienia, nie wziął bowiem pod uwagę,

że w niniejszej sprawie nastąpiło uchylenie prawomocnego wyroku Sądu

Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie. W sprawie zaistniały zatem

okoliczności określone w treści art. 45 § 2 k.w. Przepis ten jednoznacznie wskazuje,

że w razie uchylenia prawomocnego rozstrzygnięcia, przedawnienie biegnie od

daty uchylenia rozstrzygnięcia, tj. w niniejszej sprawie, od dnia 2 grudnia 2024 r.

Powyższe oznacza, że od daty wydania orzeczenia kasatoryjnego na nowo

zaczął biec termin przedawnienia. Jest to termin dwuletni, ponieważ w tej sprawie,

w okresie roku od zdarzenia, wszczęto postępowanie (zob. uchwała siedmiu

sędziów Sądu Najwyższego z dnia 7 czerwca 2002 r., I KZP 15/02; wyrok SN z

dnia 7 lipca 2021 r., IV KK 292/21).

Co istotne, w dacie uchylenia rozstrzygnięcia termin przedawnienia jeszcze

nie minął (zob. wyrok SN z dnia 10 lutego 2017 r., IV KK 486/16; wyrok SN z dnia

11 października 2023 r., V KK 139/23).

Tym samym termin przedawnienia karalności wykroczenia przypisanego

obwinionemu upłynie dopiero w dniu 2 grudnia 2026 r. W związku z powyższym w

dacie orzekania przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie, co

miało miejsce 10 grudnia 2025 r., brak było przeszkód do merytorycznego

rozpoznania sprawy.

Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone

postanowienie i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu dla Warszawy -

Śródmieścia w Warszawie do ponownego rozpoznania.

[WB]

[r.g.]

II KK 60/26

5