Sędzia SN z tej samej procedury powołania wyłączony od wniosku skazanego

Wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 27 maja 2022 r., sygn. akt

V KK 85/21, M. D. za czyn z art. 148 § 1 k.k. został skazany na karę 15 lat

pozbawienia wolności. Wyrok ten został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu

Apelacyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2023 r., sygn. akt II AKa 374/22.

Pismem datowanym 31 marca 2025 r. M. D., powołując się na art. 9 § 2 k.p.k.,

zwrócił się do Ministra Sprawiedliwości „o podjęcie z urzędu czynności w sprawie

wznowienia z urzędu postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w

Warszawie z dnia 20.01.2023 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II AKa 374/22”.

Efektem tych czynności miałoby być uchylenie wskazanego wyroku i przekazanie

II KO 147/25

2

sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie.

Konieczności wznowienia postępowania skazany upatrywał w zaistnieniu

bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., polegającej na

nienależytej obsadzie Sądu odwoławczego z powodu udziału w składzie

orzekającym sędzi X. Y., która została powołana na urząd sędziego Sądu

Apelacyjnego w Warszawie przez Prezydenta RP na wniosek Krajowej Rady

Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8

grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych

innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 3).

Ministerstwo Sprawiedliwości pismo skazanego przekazało Sądowi

Apelacyjnemu w Warszawie, a ten Sąd przedstawił je Sądowi Najwyższemu, gdzie

sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II KO 147/25 i zarządzeniem Prezesa

Izby Karnej przydzielona sędziemu SN Igorowi Zgolińskiemu.

Kolejnym pismem z dnia 1 sierpnia 2025 r. skierowanym do Sądu

Apelacyjnego w Warszawie i przekazanym Sądowi Najwyższemu skazany M. D.

wystąpił o wyłączenie sędziego Igora Zgolińskiego od cyt. „orzekania w mojej

sprawie apelacyjnej”, podnosząc, że „udział w/w Sędziego w rozpoznaniu sprawy II

AKa 147/25 spowoduje wystąpienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art.

439 § 1 pkt 2 k.p.k., polegającej na nienależytej obsadzie Sądu poprzez branie

udziału w wydaniu orzeczenia Sędziego nie spełniającego kryterium niezależności i

niezawisłości”. W dalszej części pisma skazany podał, że „Prokuratura Krajowa

wszczęła postępowanie o sygn. akt [...], kontynuowane przez Prokuraturę

Regionalną w Warszawie pod sygn. akt [...], wobec faktu, że Sędzia Y. poddawana

w innych postępowaniach przed Sądem Najwyższym testom niezależności z uwagi

na istotne błędy w jej powołaniu do pełnienia funkcji Sędziego Sądu Apelacyjnego

w Warszawie nie spełniała kryterium niezależności i niezawisłości. W/w

postępowanie doprowadziło do wznowienia postępowania apelacyjnego II AKa

374/22 od wyroku V K 85/21, z uwagi na wystąpienie bezwzględnej przyczyny

odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. polegającej na nienależytej obsadzie Sądu

poprzez branie udziału w wydaniu orzeczenia Sędziego nie spełniającego kryterium

niezależności i niezawisłości” Następnie skazany podał, że „do ponownego

rozpatrzenia Apelacji od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie obecnie

II KO 147/25

3

rozpoznawanej w sprawie o sygn. akt II AKa 147/25 został wyznaczony Sędzia Igor

Zgoliński”.

Podjęte czynności doprowadziły do ustalenia, że dotychczas w Sądzie

Najwyższym nie wydano orzeczenia wznawiającego postępowanie w sprawie M. D.

oraz że pod podaną przez niego sygnaturą II AKa 147/25 Sąd Apelacyjny w

Warszawie prowadzi sprawę innych osób. O tych ustaleniach powiadomiono M. D. i

zwrócono się do niego o sprecyzowanie w terminie 7 dni wniosku o wyłączenie

sędziego Igora Zgolińskiego, podkreślając, że sędzia ten pełni obowiązki

orzecznicze w Sądzie Najwyższym, zatem nie mógł być wyznaczony do orzekania

w Sądzie Apelacyjnym w Warszawie. W piśmie datowanym 20 października 2025 r.

skazany nie odniósł się do tego wezwania, natomiast zadeklarował, że występuje z

wnioskiem o wyznaczenie mu w trybie art. 42 k.k.w. przedstawiciela w osobie jego

żony D. D.. Udzielono mu odpowiedzi, że postępowanie wznowieniowe jest

prowadzone na podstawie przepisów Kodeksu postępowania karnego i instytucja z

art. 42 Kodeksu karnego wykonawczego nie ma w nim zastosowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Opisane zachowanie M. D., polegające na podawaniu nieprawdziwych

informacji, uchylaniu się od wyjaśnienia rodzących się na tym tle wątpliwości,

utrudnia odniesienie się do jego wniosku o wyłączenie sędziego. Skoro jednak

pierwsze pismo skazanego zawiera zgłoszoną w trybie art. 9 § 2 k.p.k. sygnalizację

postulującą wznowienie z urzędu postępowania zakończonego wyrokiem Sądu

Apelacyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2023 r., sygn. akt II AKa 374/22, zaś

do podjęcia decyzji w tym przedmiocie jest właściwy Sąd Najwyższy (art. 544 § 2

k.p.k.), niezależnie od tego, że skazany nie wiadomo dlaczego wskazał sędziego

Igora Zgolińskiego jako mającego rozpoznać jego nieistniejącą sprawę apelacyjną,

trzeba uznać, że wniosek o wyłączenie tego sędziego odnosi się do wyłączenia od

udziału w sprawie zarejestrowanej w Sądzie Najwyższym pod sygn. II KO 147/25,

która rzeczywiście znajduje się w referacie sędziego Igora Zgolińskiego.

Wniosek ten zasługuje na uwzględnienie. Konieczność wznowienia

postępowania z urzędu skazany upatruje w nienależytej obsadzie orzekającego w

jego sprawie Sądu Apelacyjnego w Warszawie, które to uchybienie ma polegać na

udziale w składzie Sądu sędzi X. Y.. Skazany uważa, że fakt, iż wymieniona sędzia

II KO 147/25

4

do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Sądu Apelacyjnego w Warszawie

została powołana na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie

określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o

Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw skutkuje tym, że

sędzia nie spełnia „kryterium niezależności i niezawisłości”, przy czym skazany

zaznaczył, iż wie, że z taką konkluzją w innych postępowaniach Sąd Najwyższy

przeprowadził test niezależności w odniesieniu do sędzi X. Y..

Jest faktem, że Pan Igor Zgoliński do pełnienia urzędu na stanowisku

sędziego Sądu Najwyższego również został powołany na wniosek Krajowej Rady

Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami wspomnianej ustawy

z dnia 8 grudnia 2017 r. W takim razie rodzi się uzasadnione przypuszczenie, że

oceniając wystąpienie skazanego, sędzia Igor Zgoliński nie byłby w stanie

zachować niezbędnego obiektywizmu, bowiem oceniałby to wystąpienie przez

pryzmat własnego statusu zawodowego, który podałby w wątpliwość, gdyby

podzielił argumentację skazanego. W tej sytuacji trzeba uznać, że zachodzi

przypadek zbliżony do opisanego w art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k. i jest konieczne

wyłączenie sędziego Igora Zgolińskiego od udziału w przedmiotowej sprawie. W

tym względzie należało również mieć w polu widzenia uchwałę składu siedmiu

sędziów Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22, w której m.in.

wskazano, że środek odwoławczy zawierający zarzuty dotyczące uchybienia w

procedurze powołania sędziego nie może być rozpoznany przez sąd, w skład

którego wchodzi osoba powołana w takiej samej procedurze.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak na wstępie.

[J.J.]

[r.g.]

II KO 147/25

5