Pokrzywdzonym sędzia sądu rejonowego. Sprawę W.M. przekazano do Ostrowca Świętokrzyskiego

W dniu 30 października 2025 r. do Sądu Rejonowego Lublin-Wschód

w Lublinie z siedzibą w Świdniku wpłynął akt oskarżenia przeciwko W.M. o czyn z

art. 190 § 1 k.k.

Sąd ten postanowieniem z 4 listopada 2025 r. zwrócił się do Sądu

Najwyższego o przekazanie tej sprawy innemu sądowi równorzędnemu, motywując

to faktem, iż pokrzywdzonym czynem z aktu oskarżenia jest sędzia Sądu

Rejonowego Lublin - Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku X.Y.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Nie budzi wątpliwości, że stosowanie przepisu art. 37 k.p.k. ma wyjątkowy

charakter z uwagi na możliwość odstąpienia od właściwości miejscowej sądu.

Przekazanie sprawy powinno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują realne

II KO 250/25

2

okoliczności, które mogą zagrażać, w wypadku rozpoznania sprawy przez sąd

właściwy, dobru wymiaru sprawiedliwości. Za takie okoliczności można uznać tego

rodzaju sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać

przekonanie, nawet mylne, o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób

obiektywny (por.: postanowienia Sądu Najwyższego z: 13 lipca 1995 r., III KO

34/95, OSNKW 1995, z. 9 -10, poz. 68 i 13 listopada 2008 r., IV KO 130/08,

R-OSNKW 2008, poz. 2280).

Wystąpienie takich okoliczności sygnalizuje w przedmiotowej sprawie Sąd

Rejonowy Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku, w sprawie bowiem

pokrzywdzonym jest sędzia tego Sądu.

Tego rodzaju sytuacja bezsprzecznie w odbiorze społecznym mogłaby

wywołać przekonanie o możliwości braku obiektywizmu orzekających w tej sprawie

sędziów Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku.

W związku z tym Sąd Najwyższy, w pełni podzielając argumentację sądu

występującego zawartą w uzasadnieniu postanowienia, przekazał sprawę

dotyczącą W.M. Sądowi Rejonowemu w Ostrowcu Świętokrzyskim, jako

równorzędnemu Sądowi Rejonowemu Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą

w Świdniku.

Andrzej Tomczyk

[WB]

[a.ł]