Poniedziałek Wydanie nr 30

Sygnatura akt
II KO 53/26
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna Wydział II
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
6 maja 2026 r.
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy

Sąd Najwyższy

Sąd Najwyższy przekazał sprawę chorej oskarżonej z Warszawy do Wrocławia

Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie sam wystąpił o przekazanie sprawy, bo dojazd oskarżonej na rozprawę jest przeciwwskazany ze względu na chorobę przewlekłą.

Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział II
Sygnatura
II KO 53/26

Z załączonej do akt sprawy opinii biegłego, a także dokumentacji lekarskiej jednoznacznie wynika, że oskarżona jest osobą chorą i nie jest w stanie przemieszczać się i uczestniczyć w rozprawach poza miejscem zamieszkania.

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy

Treść orzeczenia

II KO 53/26

POSTANOWIENIE

Dnia 6 maja 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Błaszczyk

po rozpoznaniu sprawy G. N.

oskarżonej o czyn z art. 296 § 1a k.k. w zw. z art. 296 § 2 k.k. i in.

w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 6 maja 2026 r.,

wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w

Warszawie

z dnia 16 kwietnia 2026 r., sygn. akt V K 6/26

o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu

na podstawie art. 37 § 1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Okręgowemu we

Wrocławiu.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2026 r. Sąd Okręgowy Warszawa -

Praga w Warszawie, w sprawie sygn. akt V K 6/26, wystąpił do Sądu Najwyższego

o przekazanie, w trybie art. 37 k.p.k., innemu sądowi równorzędnemu, sprawy G. N.,

oskarżonej m. in. o czyn z art. 296 § 1a k.k. w zw. z art. 296 § 2 k.k. w zw. z art.

296 § 3 k.k. i art. 12 § 1 k.k.

II KO 53/26

2

W uzasadnieniu postanowienia o wystąpieniu z wnioskiem w trybie art. 37 §

1 k.p.k. wskazano, że oskarżona w związku z chorobą przewlekłą nie powinna

odbywać dalekich podróży. Z dokumentacji lekarskiej zawartej w aktach sprawy

wynika, że dojazd oskarżonej do W. jest przeciwwskazany, natomiast nie

stwierdzono przeszkód do procesowego przesłuchania oskarżonej w miejscu

zamieszkania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Skorzystanie przez Sąd Najwyższy z uprawnienia określonego

we wskazanym przepisie (art. 37 § 1 k.p.k.), jako wyjątek od konstytucyjnej zasady

rozpoznania sprawy przez sąd właściwy (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP), może

nastąpić tylko wyjątkowo – w szczególności wtedy, gdy stan zdrowia oskarżonego

nie pozwala mu na stawienie się przed sądem właściwym, co uniemożliwiłoby

rozpoznanie sprawy, a co najmniej skorzystanie przez oskarżonego z jego prawa

do osobistego udziału w rozprawie.

Rację ma wnioskujący Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie, że w

realiach przedmiotowej sprawy, zwłaszcza w kontekście udokumentowanego stanu

zdrowia oskarżonej, sprawę należy przekazać do rozpoznania przez sąd właściwy

ze względu na miejsce zamieszkania G. N.. Z załączonej do akt sprawy opinii

biegłego, a także dokumentacji lekarskiej jednoznacznie wynika, że oskarżona jest

osobą chorą i nie jest w stanie przemieszczać się i uczestniczyć w rozprawach

poza miejscem zamieszkania.

Biorąc pod uwagę powyższe i akceptując w pełni argumenty przywołane

przez wnioskujący Sąd, sprawę oskarżonej G. N., należało przekazać

do rozpoznania Sądowi Okręgowemu we Wrocławiu.

[J.J.]

[r.g.]

II KO 53/26

3

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.