Skazany nie był na rozprawie, ale termin na wniosek o uzasadnienie liczono od ogłoszenia wyroku

Wyrokiem z dnia 10 czerwca 2026 r., sygn. akt XI Ka 349/26, Sąd Okręgowy

w Lublinie utrzymał w mocy wyrok łączny Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej w

dnia 17 lutego 2026 r., sygn. akt II K 1033/25, dotyczący skazanego K.K. Jak wynika

z protokołu rozprawy przeprowadzonej przez Sąd Rejonowy, skazany brał w niej

udział i został pouczony i sposobie i terminie odwołania (k – 41). W związku z

zarządzeniem o przyjęciu apelacji, skazanego pouczono o tym, że jako osoba

II KZ 37/26

2

pozbawiona wolności może złożyć w terminie 7 dni wniosek o sprowadzenie go na

rozprawę (k – 60). Skazany wniosku takiego nie złożył, wobec czego rozprawa

odwoławcza odbyła się bez jego udziału (k – 74). Wyrok Sądu odwoławczego został

skazanemu doręczony w dniu 12 czerwca 2026 r. (k – 75a). W dniu 19 czerwca 2026

r. skazany złożył w administracji Zakładu Karnego w R., adresowany do Sądu

Okręgowego w Lublinie, wniosek o sporządzenie i doręczenie mu pisemnego

uzasadnienia wydanego wyroku. Opisanym wyżej zarządzeniem odmówiono

przyjęcia wniosku wskazując, że został on złożony po terminie, który upłynął w dniu

17 czerwca 2026 r. Zarządzenie to zaskarżone zostało zażaleniem skazanego, w

którym zarzucił, iż odpis wyroku doręczono mu w dniu 12 czerwca 2026 r., a w

związku z tym, że nie brał udziału w rozprawie, termin do złożenia wniosku o

uzasadnienie rozpoczął bieg od daty poinformowania go o jego treści, zatem wniosek

został złożony w terminie. W konkluzji skarżący wniósł o uwzględnienie złożonego

zażalenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Stosownie do art. 457 § 2 k.p.k. w postępowaniu odwoławczym odpowiednie

zastosowanie znajdują m.in. przepisy art. 422 k.p.k. W art. 422 § 1 k.p.k.

przewidziano, że w terminie zawitym 7 dni od daty ogłoszenia wyroku, strona może

złożyć wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku,

natomiast w § 2a wskazano, że dla oskarżonego pozbawionego wolności, który nie

ma obrońcy – i pomimo złożenia wniosku o doprowadzenie na termin rozprawy, na

którym ogłoszono wyrok – nie był obecny podczas ogłoszenia wyroku, termin

wymieniony w § 1 biegnie od daty doręczenia wyroku. Jak wynika z akt sprawy,

wyjątek uregulowany w art. 422 § 2a k.p.k. nie ma zastosowania wobec skazanego

ponieważ – chociaż nie miał obrońcy i nie był obecny przy ogłoszeniu wyroku – nie

złożył wniosku o doprowadzenie go na rozprawę odwoławczą, a był pouczony o takim

uprawnieniu. Oznacza to, że zawity termin przewidziany w art. 422 § 1 k.p.k. należało

liczyć od daty ogłoszenia wyroku i nic w tej mierze nie zmienia fakt, że skazanemu z

urzędu doręczono odpis wyroku Sądu odwoławczego. Warto na koniec zauważyć,

że sposób liczenia terminu do skutecznego złożenia wniosku o sporządzenie na

piśmie i doręczenia wyroku nie powinien być dla skazanego zaskoczeniem.

Pomijając pouczenie, którego udzielono mu po wydaniu wyroku Sądu pierwszej

instancji, wskazać należy na bogate doświadczenie sądowe K. K., potwierdzone jego

II KZ 37/26

3

danymi o karalności (k – 10) i liczne wyroki skazujące, przy wydawaniu których także

pouczano skazanego o terminie do złożenia wniosku o uzasadnienie.

Kierując się powyższym, orzeczono jak na wstępie.

[J.J.]

[a.ł]