Wtorek Wydanie nr 31

Sygnatura akt
II NSNc 155/25
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Wydział II
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
14 stycznia 2026 r.
Rozstrzygnięcie
Odrzucone
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy
Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap

Sąd Najwyższy

Skargę nadzwyczajną od nakazu zapłaty złożył osobiście. Sąd Najwyższy ją odrzucił

Przejdź do orzeczenia, 1 min czytania

Spór

Skarżący W. P. G. zaskarżył w całości nakaz zapłaty wydany w postępowaniu upominawczym na pozew F. Sp. z o.o. z C.

Ustalenia sądu

Skarga została wniesiona osobiście przez W. P. G., a nie przez podmiot uprawniony do wniesienia skargi nadzwyczajnej.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy odrzucił skargę nadzwyczajną.

Dlaczego

Legitymację do wniesienia skargi nadzwyczajnej mają wyłącznie podmioty określone w ustawie, a osoba fizyczna nie może jej samodzielnie złożyć.

Dla firm

Skargę nadzwyczajną może wnieść wyłącznie podmiot wskazany w art. 89 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym, a osoba fizyczna takiej legitymacji nie ma.

Więcej o sprawie

Pismem z 14 grudnia 2025 r. W. P. G. złożył bezpośrednio w Sądzie Najwyższym skargę na nakaz zapłaty z 2 lutego 2009 r. wydany przez Sąd Okręgowy w Częstochowie w sprawie z pozwu F. Sp. z o.o.

Skutkuje to koniecznością odrzucenia skargi wywiedzionej osobiście przez W. P. G.

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy
Rozstrzygnięcie
Odrzucone
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Wydział II
Sygnatura
II NSNc 155/25

Treść orzeczenia

II NSNc 155/25

POSTANOWIENIE

Dnia 14 stycznia 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Elżbieta Karska

w sprawie ze skargi nadzwyczajnej W. P. G. od nakazu zapłaty w postępowaniu

upominawczym

Sądu

Okręgowego

w

Częstochowie

z 2 lutego 2009 r., sygn. V GNc 5/09

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw

Publicznych w dniu 14 stycznia 2026 r.

odrzuca skargę nadzwyczajną.

Uzasadnienie

Pismem z 14 grudnia 2025 r. W. P. G. złożył bezpośrednio do Sądu

Najwyższego skargę nadzwyczajną od nakazu zapłaty w postępowaniu

upominawczym wydanym przez Sąd Okręgowy w Częstochowie z dnia 2 lutego

2009 r., sygn. V GNc 5/09, na skutek pozwu wniesionego w dniu 14 stycznia 2009

r. przez F. Sp. z o.o. w C., zaskarżając przywołany nakaz w całości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga nadzwyczajna podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 89 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym

(t.j. Dz.U. 2024, poz. 622), skargę nadzwyczajną może wnieść Prokurator

Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz, w zakresie swojej właściwości,

Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznik Praw Dziecka,

II NSNc 155/25

2

Rzecznik Praw Pacjenta, Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego,

Rzecznik Finansowy, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców i Prezes Urzędu

Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Powyższe oznacza, że legitymację do wywiedzenia skargi nadzwyczajnej

posiadają wyłącznie określone przez ustawę podmioty szczególne – osoba fizyczna

nie ma zdolności do samodzielnego złożenia skargi nadzwyczajnej. Skutkuje to

koniecznością odrzucenia skargi wywiedzionej osobiście przez W. P. G.

W tym miejscu Sąd Najwyższy poucza Skarżącego, że skargę nadzwyczajną

mogą wnieść jedynie podmioty szczególne, jak np. Rzecznik Praw Obywatelskich.

Wobec tego rola Skarżącego może ograniczać się jedynie do swoistego

„przekonania” ww. podmiotów szczególnych co do zasadności wywiedzenia

wskazanego nadzwyczajnego środka zaskarżenia w podanej sprawie.

Z wszystkich tych powodów, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

JW.

[a.ł]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.