Spółka kontra osoba prywatna o zapłatę

Pismem z 16 lutego 2021 r. Prokurator Generalny (dalej: „skarżący”) wniósł

skargę nadzwyczajną od nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym z weksla

wydanego przez Sąd Rejonowy w Białej Podlaskiej w dniu 17 lutego 2017 r.

(I Nc 243/17), w sprawie z powództwa R. sp. z o.o. S.K.A. przeciwko M.P.2 – o

zapłatę. Wskazując zakres zaskarżenia, zaskarżył natomiast nakaz zapłaty w

postępowaniu nakazowym z weksla wydany przez Sąd Rejonowy w Białej

Podlaskiej z dnia 30 grudnia 2015 r. (I Nc 1536/15). We wniosku końcowym skargi

nadzwyczajnej wniósł również o uchylenie zaskarżonego nakazu zapłaty w całości i

przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Białej

II NSNc 38/26

2

Podlaskiej z pozostawieniem temu Sądowi rozstrzygnięcia o kosztach

postępowania ze skargi nadzwyczajnej.

Postanowieniem z 18 maja 2022 r. (I NSNc 332/21) Sąd Najwyższy

na podstawie art. 174 § 1 pkt 1 k.p.c. zawiesił postępowanie z urzędu

w przedmiocie skargi nadzwyczajnej Prokuratora Generalnego w związku

ze śmiercią M.P.2. Pismem z 31 marca 2026 r. Prokurator Generalny przesłał do

Sądu Najwyższego informacje o następcach prawnych M.P.2.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga nadzwyczajna zasługiwała na odrzucenie.

Zgodnie z art. 95 pkt 1 u.SN, w zakresie nieuregulowanym przepisami

ustawy do skargi nadzwyczajnej, w tym postępowania w sprawie tej skargi, stosuje

się w zakresie spraw cywilnych – przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. –

Kodeks postępowania cywilnego dotyczące skargi kasacyjnej, z wyłączeniem

art. 3984 § 2 oraz art. 3989 k.p.c.

Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c., do elementów konstrukcyjnych skargi

kasacyjnej (a zatem także skargi nadzwyczajnej) należy: 1) oznaczenie orzeczenia,

od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości

czy w części; 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; 3) wniosek

o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego

uchylenia i zmiany. Wskazane wymagania mają charakter wad nieusuwalnych

i powodują odrzucenie skargi a limine. Podkreślić przy tym należy, że warunkiem

wystarczającym, a zarazem koniecznym, do odrzucenia skargi jest brak

któregokolwiek z jej elementów konstrukcyjnych (por. postanowienia

Sądu Najwyższego z: 11 maja 2006 r., III CSK 144/06; 13 czerwca 2008 r.,

III CSK 104/08).

W niniejszej sprawie Prokurator Generalny zaskarżył i wniósł o uchylenie

innego orzeczenia niż wskazane w petitum i w uzasadnieniu skargi. Tym samym

skarga nadzwyczajna nie spełnia podstawowych warunków konstrukcyjnych pisma

procesowego, co uniemożliwia jej rozpoznanie. Jednocześnie należy też zastrzec,

że odrzucenie skargi nadzwyczajnej nie tworzy tzw. powagi rzeczy osądzonej

II NSNc 38/26

3

(res iudicata). Uprawniony podmiot może ponownie złożyć skargę nadzwyczajną,

co będzie skutkować jej rozpoznaniem przez Sąd Najwyższy.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 95 pkt 1 u.SN

w zw. z art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. odrzucił skargę nadzwyczajną.

Z.G.

[a.ł]