- Sygnatura akt
- II NSNk 16/25
- Sąd
- Sąd Najwyższy
- Wydział
- Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Wydział II
- Rodzaj
- Postanowienie
- Data orzeczenia
- 18 marca 2026 r.
- W serwisie od
Zestawienie z tego dnia- Kategorie
- Sąd Najwyższy
Skarga nadzwyczajna wniesiona osobiście przez skazanego pozostawiona bez rozpoznania
Przejdź do orzeczenia, 2 min czytania
Spór
Z.L., skazany za czyn z art. 200 § 1 k.k., wniósł osobiście skargę nadzwyczajną od wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie z 4 lipca 2024 r., sygn. II K 39/23.
Ustalenia sądu
Skargę wniósł sam skazany, a nie podmiot uprawniony z art. 89 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym. Sąd Najwyższy nie odniósł się do treści zarzutów.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy pozostawił skargę nadzwyczajną bez rozpoznania.
Dlaczego
Katalog podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi nadzwyczajnej jest zamknięty, a skarga wniesiona przez osobę nieuprawnioną podlega pozostawieniu bez rozpoznania na podstawie przepisów o kasacji.
Dla firm
Strony postępowania nie mogą samodzielnie wnosić skarg nadzwyczajnych. Mogą jedynie zwrócić się z wnioskiem do organu wymienionego w art. 89 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym.
Więcej o sprawie
Skarga została wniesiona pismem z 4 listopada 2025 r., a Sąd Najwyższy stwierdził, że skazany nie był uprawniony do jej samodzielnego złożenia. Sąd nie badał zarzutów wobec wyroku.
Skarga nadzwyczajna wywiedziona przez Z.L. pozostawiona została bez rozpoznania jako wniesiona przez podmiot nieuprawniony.
- Sąd
- Sąd Najwyższy, Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Wydział II
- Sygnatura
- II NSNk 16/25
Treść orzeczenia
II NSNk 16/25
POSTANOWIENIE
Dnia 18 marca 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Maria Szczepaniec
w sprawie Z.L.
skazanego za czyn z art. 200 § 1 k.k.
na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw
Publicznych w dniu 18 marca 2026 r.
w przedmiocie skargi nadzwyczajnej Z.L. od wyroku Sądu Okręgowego w
Rzeszowie z dnia 4 lipca 2024 r., II K 39/23
na podstawie art. 95 pkt 2 u.SN w zw. z art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k.
w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 89 § 2 u.SN a contrario,
pozostawia skargę nadzwyczajną bez rozpoznania.
Uzasadnienie
Z.L. pismem z dnia 4 listopada 2025 r. (data stempla pocztowego) wniósł
osobiście skargę nadzwyczajną od wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia
4 lipca 2024 r., II K 39/23.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W treści art. 89 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym
(Dz.U. z 2024 r., poz. 622, dalej jako: „u. SN”) ustawodawca określił zamknięty
katalog podmiotów legitymowanych do wniesienia skargi nadzwyczajnej.
W cytowanym przepisie wskazano następujące podmioty: Prokuratora Generalnego,
II NSNk 16/25
2
Rzecznika Praw Obywatelskich oraz, w zakresie swojej właściwości, Prezesa
Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Dziecka,
Rzecznika Praw Pacjenta, Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego,
Rzecznika Finansowego, Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców i Prezesa
Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Strony postępowań nie są
uprawnione do samodzielnego wnoszenia skarg nadzwyczajnych. Strony mogą
jedynie zwrócić się do jednego z wymienionych w art. 89 § 2 u. SN organów z
wnioskiem o wniesienie skargi nadzwyczajnej na ich rzecz.
Zgodnie z art. 95 pkt 2 u.SN, w zakresie nieuregulowanym przepisami
ustawy do skargi nadzwyczajnej stosuje się w zakresie spraw karnych – przepisy
ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego dotyczące
kasacji.
W postępowaniu karnym kasacja podlega pozostawieniu bez rozpoznania
między innymi wtedy, gdy została wniesiona przez osobę nieuprawnioną (art. 531 §
1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k.). Skarga nadzwyczajna
wywiedziona przez Z.L. pozostawiona została bez rozpoznania jako wniesiona
przez podmiot nieuprawniony.
Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 531
§ 1 k.p.k. w zw. z art. 95 pkt 2 u.SN orzekł, jak w sentencji.
SSN Maria Szczepaniec
M.L.
[r.g.]
Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.