Wartość sporu o rentę ustalona na 2932 zł, zażalenie na odrzucenie skargi oddalone

Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2025 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku, w

sprawie z odwołania M.K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

Oddziałowi w Bydgoszczy o niezrealizowane świadczenie, odrzucił skargę

kasacyjną odwołującego się.

Sąd ten wskazał, że wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2024 r. oddalono apelację

M.K. Wyrok ten został przez odwołującego się zaskarżony skarga kasacyjną. Sąd

odwoławczy wskazał na limit określony w art. 3982 § 1 k.p.c. oraz, że

postanowieniem z dnia 26 marca 2025 r. ustalono wartość przedmiotu zaskarżenia

II UZ 24/26

2

na kwotę 2.932 zł mając na względzie, że świadczenie z tytułu renty rodzinnej i

dodatku pielęgnacyjnego zostało M.K. wypłacone w kwocie 22.998,56 zł. netto.

Ubezpieczony wnosił o wypłatę kwoty 23.030,16 zł. - czyli różnica między kwotą

wypłaconą a dochodzoną wynosi 31,60 zł. Odwołujący się domagał się zwrotu

kwoty 2.900 z. Zatem wartość przedmiotu sporu wyniosła 2.932 zł. W rezultacie,

Sąd odwoławczy odrzucił skargę kasacyjnąna podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.

Postanowienie z dnia 7 kwietnia 2025 r. zaskarżył zażaleniem odwołujący

się. Nie wskazał na przepisy, które jego zdaniem zostały naruszone. Domagał się

uchylenia zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu zażalenia podał:

„Podstawą wydania zaskarżonego orzeczenia było błędne ustalenie wartości

przedmiotu zaskarżenia przez Sąd Apelacyjny. W skardze została wskazana

wartość zaskarżenia 22.999 zł. Jest to kwota, która teoretycznie została

przekazana skarżącemu. Równocześnie jednak organ wszczynał postępowanie

egzekucyjne o zwrot przedmiotowego świadczenia. Uznanie zatem zasadności

odwołania powoduje, iż całe postępowanie egzekucyjne było prowadzone

bezzasadnie i wszelkie koszty egzekucyjne było ściągane w sposób niewłaściwy. W

celu dokonania ustalenia jak wyżej koniecznym jest przesądzenie zasadności

odwołania. Mając na uwadze powyższe wnoszę jak we wstępie”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Argumenty podniesione w zażaleniu są mętne. Odwołujący się w istocie

potwierdza stanowisko Sądu odwoławczego, z którego wynika, że wartość

przedmiotu zaskarżenia nie przekracza 10.000 zł. Przedmiotem niniejszego

postępowania nie było postępowanie egzekucyjne, a zatem uwagi odwołującego

się odnoszące się do niego (zresztą niejasne) nie mają wpływu na określenie

przedmiotu zaskarżenia w sprawie o niezrealizowane świadczenie.

Dlatego Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art.

39814 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. Koszty postępowania zażaleniowego

rozliczono według reguł z art. 98 § 1 i § 11 k.p.c. oraz art. 99 k.p.c.

II UZ 24/26

3

[A.P.]

[a.ł]