SN wyłączył sędziego, który miał decydować o wniosku wobec koleżanki

W orzecznictwie Sądu Najwyższego akcentowana jest konieczność

zróżnicowania obiektywnej bezstronności sędziego i jego bezstronności w odbiorze

zewnętrznym, przy czym co do odbioru zewnętrznego z reguły odwołać się można

do oceny sytuacji dokonanej przez hipotetycznego, przeciętnie wykształconego,

logicznie myślącego członka społeczeństwa, który nie jest osobiście

zainteresowany wynikiem procesu. Wskazuje się, że instytucja wyłączenia

sędziego w równej mierze służy zapewnieniu realnej bezstronności sądu, jak i

umacnianiu autorytetu wymiaru sprawiedliwości przez usuwanie choćby pozorów

II ZO 123/25

2

braku bezstronności (por. np. uzasadnienie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z

dnia 20 lipca 2004 r., sygn. akt. SK 19/02, OTK ZU 2004, nr 7/A, poz. 67).

Znaczenie społecznej oceny bezstronności sędziego, a także wynikająca z tego

perspektywa interpretacji podstaw wyłączenia sędziego, skutkuje tym, iż o

potrzebie zastosowania instytucji wyłączenia nie może decydować jedynie

zasadność in casu zarzutu będącego podstawą wniosku o wyłączenie, ale również

ocena, czy dla postronnego obserwatora zachodzą, w realiach sprawy,

wystarczające okoliczności które w odbiorze społecznym mogą budzić wątpliwości

co do bezstronności sędziego (por. np. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13

grudnia 2005 r., sygn. akt SK 53/04). W niniejszej sprawie powody wskazywane

przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego subsydiarnego, przemawiające, jego

zdaniem, za potrzebą wyłączenia SSN Marii Szczepaniec, są w znacznej części

tożsame z argumentacją odnoszącą się do sytuacji SSN Tomasza Demendeckiego,

któremu została przydzielona do rozpoznania sprawa o sygnaturze. II ZO 88/25. W

tej sytuacji, z punku widzenia tzw. postronnego obserwatora, nie byłoby

postąpieniem właściwym rozstrzyganie przez SSN Tomasza Demedeckiego co do

wniosku o wyłączenie SSN Marii Szczepaniec.

[M. T.]

[r.g.]