SN odrzucił wniosek pozwanego o uzasadnienie postanowienia o wyłączeniu sędziego

Postanowieniem z 27 marca 2026 r. Sąd Najwyższy wyłączył sędziego

Sądu Najwyższego Z. P. od rozpoznania sprawy III CB 104/25.

Wniosek o sporządzenie uzasadnienia wskazanego postanowienia złożył

pełnomocnik pozwanego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

III CB 104/25

2

Jak stanowi art. 357 § 21 k.p.c. postanowienie wydane na posiedzeniu

niejawnym sąd uzasadnia tylko wtedy, gdy podlega ono zaskarżeniu i tylko na

żądanie strony zgłoszone w terminie tygodnia od dnia doręczenia postanowienia.

Ustawodawca zatem nie przewidział uzasadniania postanowień

niezaskarżalnych co zaś wyklucza możliwość skutecznego żądania dokonania tej

czynności. (postanowienia Sądu Najwyższego z: 2 grudnia 2025 r., I NZ 20/24;

27 września 2023 r., II PSK 17/23). Postanowienia Sądu Najwyższego

w przedmiocie odmowy wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy, tzn. zarówno

co do wyłączenia sędziego, jak i odmowy jego wyłączenia, tak samo jak i inne

orzeczenia tego Sądu, nie podlegają zaskarżeniu zażaleniem. W konsekwencji nie

jest również dopuszczalne wnioskowanie o uzasadnienie orzeczenia zapadłego

w przedmiocie odmowy wyłączenia (postanowienie SN z 6 marca 2024 r., I CSK

1871/23).

Na marginesie dodać należy, że katalog orzeczeń podlegających

zaskarżeniu do Sądu Najwyższego wskazany w art. 3941 k.p.c. ma charakter

zamknięty i nie przewidziano w nim postanowienia w przedmiocie wyłączenia

sędziego. Zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje jedynie na postanowienie

sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu

drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego orzeczenia, a także w razie uchylenia przez sąd drugiej

instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego

rozpoznania. Ponadto należy podkreślić, że orzeczenia Sądu Najwyższego, jako

sprawującego nadzór judykacyjny nad orzecznictwem sądów powszechnych, nie

podlegają zaskarżeniu w drodze środków odwoławczych. Powyżej wyrażony pogląd

jest ugruntowany w orzecznictwie Sądu Najwyższego (przykładowo jedynie

postanowienia SN:27 stycznia 2026 r., III CZ 232/24; z 26 czerwca 2025 r.,

III CZ 98/25).

Wobec powyższego wniosek o uzasadnienie podlegał odrzuceniu na

podstawie art. 357 § 21 k.p.c. w zw. z art. 328 § 4 i 361 oraz art. 391 § 1 i art. 39821

k.p.c.

III CB 104/25

3

Niezależnie od powyższego Sąd sprostował z urzędu, na podstawie art. 350

§ 1 k.p.c., we wskazanym wyżej postanowieniu, oczywistą omyłkę dotyczącą

numeru sygnatury sprawy III CB, której rozpoznania dotyczył wniosek o wyłączenie

(było „53/25”, a powinno być „104/25”).

Piotr Telusiewicz

[r.g.]