SN odmówił podjęcia wniosku pozwanej spółki o zbadanie niezawisłości sędziego

Powołany przez stronę pozwaną we wniosku o podjęcie zawieszonego

postępowania w przedmiocie zbadania spełnienia przez sędziego Sądu

Najwyższego (w sprawie cywilnej zainicjowanej skargą kasacyjną) wymogów

III CB 25/25

2

niezawisłości i bezstronności, wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

z 24 marca 2026 r., C-521/21, nie dotyczy problematyki objętej pytaniami

prejudycjalnymi w sprawach I ZB 73/22, IZB 81/23 i I ZB 91/23 (postanowienia

Sądu Najwyższego z 11 stycznia 2024 r.), które zainicjowały postępowanie przed

Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej w połączonych sprawach C-96/24,

C-103/24 i C-112/24. W szczególności pytania prejudycjalne dotyczą tego, czy

krajowy Sąd Najwyższy w szczególnym postępowaniu zainicjowanym przez stronę

wnioskiem o zbadanie spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego -

wyznaczonego do składu rozpoznającego sprawę wymogów niezawisłości

i bezstronności, ma obowiązek zbadania z urzędu, czy wyznaczony w drodze

losowania spośród całego składu Sądu Najwyższego pięcioosobowy skład

orzekający jest także sądem „ustanowionym uprzednio ustawą”, a jeżeli wniosek

o zbadanie spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego wymogów niezawisłości

i bezstronności został oparty na zarzucie, że taki sędzia powołany został w wadliwej

(o charakterze fundamentalnym) procedurze nominacyjnej na to stanowisko, to czy

w składzie orzekającym złożonym z 5 sędziów losowanych spośród całego składu

Sądu Najwyższego mogą uczestniczyć sędziowie Sądu Najwyższego, którzy zostali

powołani w takiej samej wadliwej procedurze nominacyjnej.

W sprawie III CB 25/25 spośród pięciu wylosowanych członków składu

orzekającego do zbadania spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego wymogów

niezawisłości i bezstronności, trzech zostało powołanych na stanowisko sędziego

Sądu Najwyższego po rekomendacji Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej

ustawą z 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz

niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 3).

Ponadto odnotować trzeba, że powołany wyrok Trybunału Sprawiedliwości

Unii Europejskiej z 24 marca 2026 r. odnosi się do sędziów sądów powszechnych,

zaś Trybunał podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w wyroku z 21 grudnia

2023 r., C-718/21 w odniesieniu do statusu Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw

Publicznych Sądu Najwyższego.

W takim stanie rzeczy wskazana w postanowieniu Sądu Najwyższego

z 27 marca 2025 r. podstawa zawieszenia jest nadal aktualna, skoro postępowanie

III CB 25/25

3

w przedmiocie pytań prejudycjalnych w połączonych sprawach C-96/24, C-103/24

i C-112/24 nie zostało jeszcze zakończone.

Władysław Pawlak

[PG]

[a.ł]