Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy klientów z bankiem i wskazał Gdańsk

Postanowieniem z 4 marca 2026 r. Sąd Okręgowy w Warszawie wystąpił

do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu, przed który należy wytoczyć powództwo,

na podstawie art. 45 § 1 k.p.c. oraz przekazanie sprawy innemu sądowi

równorzędnemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Postanowieniem z 21 maja 2026 r. Sąd Najwyższy, na podstawie art. 45 § 1

k.p.c., oznaczył sąd właściwy do rozpoznania sprawy, albowiem na podstawie

przepisów kodeksu w świetle okoliczności sprawy zachodziła niemożność ustalenia

III CO 354/26

2

właściwości miejscowej sądu. Wobec spełnienia przesłanek z art. 45 § 1 k.p.c.

wystąpienie o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu było zatem

przedwczesne. Sąd Okręgowy w Warszawie nie jest sądem właściwym miejscowo

i nie zachodzą powołane w motywach wystąpienia przesłanki, które miały

wskazywać, że rozpoznanie sprawy przez Sąd Okręgowy w Warszawie byłoby

niezgodne z interesem publicznym i sprzeciwiałoby się dobru wymiaru

sprawiedliwości (art. 441 k.p.c.).

Z tych względów Sąd Najwyższy, orzekł jak w sentencji.

[a.ł]

Roman Trzaskowski

(K.L.)