Sąd Najwyższy nie przekaże sprawy o podwyższenie alimentów innemu sądowi równorzędnemu

III CO 379/26

2

Postanowieniem z 19 marca 2026 r. Sąd Okręgowy w Rybniku zwrócił

się o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu

na podstawie art. 441 k.p.c. Sąd Okręgowy wskazał, że przedstawicielka ustawowa

małoletniej powódki złożyła wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Sądu

Okręgowego w Rybniku motywowany tym, że wnioskująca […], a który - zdaniem

Sądu - ocenić należy jako wniosek o zwrócenie się do Sądu Najwyższego w trybie

art. 441 k.p.c. Ponadto, w ocenie Sądu, nie sposób w sprawie stwierdzić

przewidzianych w art. 48 § 1 pkt 1-4 k.p.c. przesłanek, jednak dobro wymiaru

sprawiedliwości, w szczególności wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako

organu bezstronnego, wskazuje na celowość przekazania sprawy do rozpoznania

innemu sądowi równorzędnemu z sądem występującym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono, że okoliczność, iż stroną

postępowania jest sędzia lub pracownik sądu właściwego powinna przemawiać

za rozważeniem przez sąd rozpoznający powództwo okoliczności faktycznych

w aspekcie ewentualnego wystąpienia w trybie art. 441 k.p.c., jednak o potrzebie

wystąpienia do Sądu Najwyższego powinno decydować występowanie innych,

szczególnych - czyli o kwalifikowanym charakterze - okoliczności uzasadniających

zagrożenie dobra wymiaru sprawiedliwości, w szczególności społeczny odbiór sądu

jako organu bezstronnego. Gdyby bowiem intencją ustawodawcy było

zastosowanie art. 441 k.p.c. do wszystkich spraw, w których stroną jest sędzia lub

pracownik sądu właściwego, wprowadziłby takie rozwiązanie wprost, podobnie jak

uczynił to w art. 442 k.p.c. (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 15 maja

2020 r., II CO 106/20, niepubl. i z 20 marca 2023 r., III CO 1208/22, niepubl.).

Okoliczności wynikające z przesłanki dobra wymiaru sprawiedliwości muszą

być realne i stwarzać rzeczywiste zagrożenie dla prawidłowości funkcjonowania

wymiaru sprawiedliwości. Obawa wystąpienia w opinii społecznej przekonania,

że sprawa nie zostanie w tym Sądzie bezstronnie rozpoznana, również musi być

realna, a nie hipotetyczna. Argumentacja wniosku ograniczona do ustalenia,

że przedstawicielka małoletniej powódki jest […] nie jest wystarczająca do

stwierdzenia obecnie, iż powyższe przesłanki zostały spełnione i istnieje

III CO 379/26

3

przeszkoda dla rozpoznawania sprawy dotycząca całego sądu jako organu

wymiaru sprawiedliwości.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

(K.L.)

[a.ł]