Sąd Najwyższy odmówił przekazania skargi dłużnika na komornika do innego sądu

Postanowieniem z 18 lutego 2026 r. Referendarz Sądowy Sądu Rejonowego

dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie, zwrócił się do Sądu Najwyższego

o przekazanie sprawy do innego sądu rejonowego z uwagi na dobro wymiaru

sprawiedliwości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

III CO 430/26

2

Przesłanka "dobra wymiaru sprawiedliwości" ma charakter oceny i wiąże się

z koniecznością zapewnienia rozpoznania sprawy w sposób bezstronny,

w sprawiedliwym i rzetelnym postępowaniu, którego celem jest wydanie

merytorycznie prawidłowego orzeczenia. Nie chodzi tylko o wewnętrzny aspekt

bezstronności sądu, tj. subiektywną swobodę orzekania i związaną z nią zdolność

sądu do obiektywnego rozpoznania sprawy, lecz także, na co akcent kładzie

brzmienie art. 441 k.p.c., aspekt zewnętrzny, a zatem to, czy okoliczności sprawy

mogą wytworzyć w opinii publicznej przekonanie o braku warunków do

bezstronnego rozpoznania sprawy. Nie jest to wartość samoistna, lecz

instrumentalna - służy zapewnieniu rzetelnego procesu oraz ochronie zaufania do

sądów. Nie może być utożsamiane ani z interesem stron, z dobrem organizacyjnym

sądu, ani z samą sprawnością postępowania. Elementy te mogą być brane pod

uwagę jedynie pomocniczo i nie mają charakteru dominującego (postanowienie SN

z 6 marca 2026 r., III CO 162/26).

W tym miejscu trzeba zauważyć, że uzasadnienie wniosku, zostało

sprowadzone do powołania się na art. 441 k.p.c., a dodatkowo zaznaczenia jedynie,

że wierzycielem w sprawie jest Skarb Państwa - Sąd Rejonowy dla Warszawy-

Śródmieścia w Warszawie.

W kontekście przywołanego wyżej poglądu oraz wymienionej podstawy

procesowej wniosku, należy wskazać, że w niniejszej sprawie nie może znaleźć

zastosowania art. 441 k.p.c., a powinno być rozważone zastosowanie art. 442 k.p.c.

W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w sentencji.

Piotr Telusiewicz